malawi.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

De serie workshops in Malawiaanse ziekenhuizen over de behandeling van slachtoffers van verbrandingen is afgesloten. Op indrukwekkende wijze werd duidelijk hoe welkom en hoe nuttig deze trainingen (skills) en het verschaffen van basaal instrumentarium (tools) waren. Het aantal enthousiaste deelnemers rees de pan uit (Mwanza: 54, Mangochi: 44, op een vrije zaterdagmorgen!). Al aan het einde van onze korte rondgang langs de ziekenhuizen in zuid Malawi zagen we dat de geleerde technieken direct worden toegepast.

Het was verheugend om te merken in deze tijd van achteruitgang van de algehele situatie in Malawi, inmiddels het armste land van de wereld, dat nu lijdt onder hongersnood en een jaar geleden nog getroffen werd door de grootste (overstromings) ramp in haar geschiedenis, waar de wereld nul komma nul oog voor heeft (Aart van der Heide in Afrika Nieuws !) dat het in de ziekenhuizen vergeleken met enkele jaren geleden duidelijk beter gaat.

 De DHO’s (District Health Officers) en de CO’s (Clinical Officers) hebben ons laten weten dat er grote behoefte is aan scholing en training van gezondheidsmedewerkers en vragen ons om hiermee door te gaan.

Malawi.kom  gaat zich nu richten op een aantal Fundraising activiteiten: santpoort beweegt, de jaarlijkse Santpoort Ralley op zondag 12 juni ’16 (voor opgave zie website www.malawikom.org ), de ironman van Maastricht op 31 juli door Kim Petit en de san sebastiaan – santpoort ride 4 malawi  eind september.

De opbrengsten moeten de geplande cursussen brandwonden zorg en basale trauma opvang aanstaande november in ziekenhuizen in Noord Malawi mogelijk maken.

 

zikomo kwambiri  veel  dank

tsala  bwino            tot ziens

Jan Petit

Reacties

Deze laatste week workshops heeft Jorien Werkman, plastisch chirurg i.o., zich bij ons vervoegd om een aandeel te leveren in onze workshops Brandwonden.
Er zijn nauwelijks plastisch chirurgen in Malawi. Fijn dat zij er is om aandacht te geven aan herstel van littekens en hele afschuwelijke contracturen die hier voorkomen. Eenvoudigweg omdat de deskundigheid zowel omtrent preventie ( bewegen & houding) alsmede behandeling, ontbreekt.

Teleurstellende berichtgeving vanuit Chikwawa District Hospital bereikt ons : om allerlei redenen lijkt het er op dat er vandaag onvoldoende deelnemers bij de workshop kunnen zijn. Lang tevoren vastgelegd, vorige week en gisteren nog bevestigd door langs te gaan, doorgesproken, enthousiaste reacties van iedereen ontvangen, ten spijt.
We zien geen andere optie dan het af te zeggen.
We zijn hier niet voor onszelf maar voor hen.
This is Africa.

Alle tijd dus om de zusters in het zusterhuis Stella Maris op te zoeken met wie we nu sinds 3 jaar optrekken om hun missie ziekenhuis in Bangula te verbeteren. We delen onze trots over het veelvuldige gebruik van de operatiekamer nu en de enthousiaste reacties daarover in de regio.
We gaan naar Bangula om de operatielampen voor het Nsanje distict hospital op te halen en om nog eens samen naar de anesthesiemachine en de kapotte OK lamp te kijken …… en weer worden we
 blij verrast.

Er is een operatie aan de gang. Een enkelwond – al 3 maanden een open wond- wordt gesloten met een split skingraft. Nog geen week later dan onze gegeven workshop voert deze stoere clinical officer deze ingreep al uit. Onder spinaal anesthesie. Saturatie en ECG worden bewaakt alsof hier al jaren operaties worden uitgevoerd.
Met behulp van het verkregen antwoord vanuit Nederland ( bedankt Jan Verhagen en Rob de Kwaadsteniet!) denken we ook de anesthesiemedewerker verder te hebben geholpen met zijn beademingsmachine.

Tijdens de lunch vertelt zr. Margareth nog een aangrijpend verhaal van afgelopen week. Een zwangere vrouw ( 4
e kindje) , 20 km ver weg wonend weet nog net het ziekenhuis te halen. Een sterke verdenking op geruptureerde baarmoeder ( zeer ernstige acute situatie voor moeder en kind).
Voor deze moeilijke ingreep wordt overlegt met Nsanje ziekenhuis om haar daar te laten opereren en dus per ambulance op te laten halen.
‘We are sorry,
  no money for fuel’ luidt het keiharde antwoord vanuit Nsanje.
ofwel geen ambulance dus want er is geen geld om brandstof te kopen.

Zo ging het hier dus
  in deze regio.
Nu niet meer….. dezelfde clinical officer besluit om zelf in te grijpen hier in Bangula. Helaas blijkt het kindje te zijn overleden maar hij weet de moeder te redden.
De vrouw blijft leven en kan straks weer voor haar gezin zorgen.

Op donderdag all the way south naar het uiterst zuidelijke punt van Malawi : Nsanje
In de droge tijd bloedhitte, nu met een van de laatste najaarsstormen is het redelijk aangenaam
De aanvankelijk wat koele District Health Officer ( arts die verantwoordelijk is voor de hele zorg in de regio) reageert enthousiast en doet zelfs mee als we bezig zijn met de workshop.
Blij is hij met alle spullen
 die we voor dit drukke armoedige ziekenhuis mee hebben genomen. Tot ver in  Mozambique is hier in de regio geen ziekenhuis verder te vinden waardoor de druk erg hoog is.

De 3,5 uur drive terug onderbreken we voor een lunch in het Lengwe National Park waar ik 10 jaar geleden al al eens was geweest.
Toen al leeg gestroopt, maar een mooie plek
En dat is het nog steeds
Om 6:00uur vanmorgen naar Mwanza District Hospital aan de grens met Mozambique ten Noord-Westen van Blantyre.
Hier een zeer gedreven District Health Officer ( arts verantwoordelijk voor het ziekenhuis en de health centra in de gehele regio) die een geheel programma heeft voorbereid i.v.m. onze komst.
Zo is er eerst een interactieve discussie tijdens de ochtendoverdracht over werkgedrag, personeelsontwikkeling en een medisch ethische discussie.
Daarna worden we verwacht voor een consultatie ronde langs specifieke patiënten die zij graag willen bespreken.
De workshop wordt gevolgd door bijna 50 man; super.
De gedrevenheid is ook in deze hele groep te vinden ; er worden vragen gesteld, gelachen en actief meegedaan in de workshoprondes zelf.

Iedereen heel blij met een frisdrank, koekjes, een pen, een bloknote en onze komst.
Warm, hartelijk, geïnteresseerd
This is Malawi

Na de workshop kan het geleerde in de praktijk worden gebracht. Jorien helpt bij het met huidtransplantaten bedekken van de grote huiddefecten aan penis en scrotum die resteerden na een ernstige infectie (Fourniers gangreen)
De patiënt is heel dankbaar dat al die ‘witten’ hem helpen.

Malawi beweegt zich voort in de afgelopen 10 jaar dat ik hier mag zijn
Hoewel het algehele straatbeeld niet verandert zie je kleine stappen vooruit waarvan de basis een groeiende middenklasse lijkt te zijn
Het grootste deel van de bevolking zal echter ook dit jaar weer honger lijden.
De gezondheidszorg is nog steeds onvergelijkbaar met die van ons

Bedankt voor jullie bijdrage als lezers , ondersteuners van Malawi.Kom om ons te helpen het voor deze mensen hier een beetje beter te maken.

Zikomo!

Hans
 









Reacties

Zaterdagmorgen ‘Tools & Skills Project’ @Mangochi District Ziekenhuis

Vanaf Liwonde is het nog een goed uur  ‘pot-hole-driving’ naar dit altijd grote drukke districtziekenhuis. Ook vandaag op deze zaterdag is dat het geval.
Overal mensen, liggend of zittend op de grond. Wachtend.

Zoals vaak in Malawi gaan de dingen anders dan verwacht of gepland : ondanks dat we deze workshop al lang via mail e.d. hadden vastgelegd, is de workshop verplaatst op verzoek van en met de regisserend clinical officer naar deze zaterdagmorgen. Maar hoe zal dan de opkomst zijn?
Hier ook in het weekend uiteraard een andere bezetting.
Vandaag toont ook hier weer de groep malawiaanse professionals zijn grote behoefte aan bijscholing : 45 medewerkers die grotendeels vrij zijn
  komen er voor terug  : ook nog eens in totaal 16 clinical officers….. fantastisch dus!
Ook hier worden vragen gesteld tijdens de presentatie , geen vanzelfsprekendheid voor de bescheiden verlegen Malawiaan, die ook nog eens het liefst geen nee verkoopt en altijd ja zegt.

Een introductie in het onderwijzen van je collega’s door Ruth Markus (stichting AMECA) wordt dan ook welkom ontvangen en sluit helemaal bij behoefte en noodzaak. Wat komt daar bij kijken ; wat betekent dat voor jou als teacher en de ander als ontvanger?

De ‘tools’ worden in dankbaarheid ontvangen. Fijn is het ook dat de chirurg van Ameca, Paul Thomas, hier over twee weken regelmatig kan zijn om voor een ‘follow-up’ te zorgen.

Dik tevreden rijden we in ruim 3 uur terug naar Blantyre en kijk ik uit naar het weekend verder.
De natuur in Malawi laat je nog verrassen door dat wat er is : dus geen ‘quick big five’ waar je met een twintigtal auto’s rond een groep leeuwen staat te kijken.
10 jaar geleden waren we toevallig getuige van de verplaatsing van olifanten van Liwonde NP naar Majete National Park. Een indrukwekkend en kostbaar spektakel. Ondersteund door Nederlands zakenman Paul Fentener van Vlissingen is het wild park Majete in ere hersteld nadat het geheel was verwaarloosd.
En dat is geweldig geslaagd : de voor mij al bekende antiloopsoorten zijn er weer : kudu’s, nyala, impala, bushbuck. Bavianen & velvet monkey’s. Uilen op de nightdrive.
Met de 4WD van Margriet avontuurlijk dirt road driving en dat is in deze regentijd gewoon gaaf.
Het gras is zo hoog dat de weg nauwelijks te zien is. Uiteraard zijn de dieren hierdoor ook minder goed zichtbaar. Echter zien we zebra’s, visarend, schildpad, leguaan
 en zelfs een neushoorn ( 1 van de 16),  als dikke bonus.
En met de olifanten (700) gaat het heel goed : even ingesloten gezeten tussen twee families rondom auto en tent..…. no problem

Van de hitte van de lower Shire ( river)
 vanmorgen weer in de koelte hier op 900meter in Blantyre.
Workshops voor de boeg komende week in Chikwawa, Nsanje en Mwanza.
Ik heb er zin in.

‘’ do you think it is gonna rain tonight?” vraagt Jan aan onze guard hier
“ Yes, I think there is no rain comin’

Met een dikke glimlach naar bed

Hans

PS Via albums op deze pagina is een impressie van de workshops, Green Malata, the people of Malawi en de prachtige natuur te bekijken.






Reacties

Mulanje Massief

‘It doesn’t get any more beautiful than this….” Zegt Ruthie Markus van de bevriende stichting AMECA. We werken samen tbv de inrichting van Kalemba Mission Hospital. Ze is tevens mee op weg naar de workshop in het Mangochi District Hospital morgen, zaterdagochtend.

Recht voor ons, de laatste zware tropische regen- en onweersbuien rondom het Zomba plateau
De ondergaande zon geeft het prachtige Afrikaanse landschap alle kleuren mee.
Nijlpaardenfamilies houden ons nauwkeurig in de gaten
Even verderop steekt een olifantenfamilie net de rivier over
wow….
een “kingfisher”, ijsvogel, vliegt met ons bootje hier op de Shire river mee.

Een tussenstop vandaag hier in Liwonde , vlak naast het gelijknamige National Park
On-Malawiaans weten we nog een bootsafari te organiseren tijdens de zonsondergang
Genieten dus.

Dat na een zeker zo mooie dag gisteren.
Dwars door de theevelden van Thyolo totdat het 3000 meter hoge Mulanje Massief voor je opduikt.
De theeplukkers met hun karakteristieke knip-technieken en manden op hun rug , ze zijn er allemaal nog steeds.
Ik vraag me af of hun beloning nog even slecht is

Vlak onder het Mulanje gebergte ligt het Mulanje Mission Hospital, al jaren succesvol geleid door een
Engels arts, dr Shakespeare.
De workshop wordt enthousiast ontvangen, vele vragen worden gesteld door de deelnemers
Het stellen van vragen is hier de laatste jaren gewoon geworden merk ik
En dat is voor Malawiaanse professionals een grote stap vooruit.
Vol trots worden in de workshop de eerste huidtransplantaten m.b.v. komkommers, gepresenteerd. De deelnemers zijn ook in 2016 nog steeds blij met een pen, een bloknote en een persoonlijk certificaat van deelneming, onder het genot van een fantaatje.
In dit ziekenhuis laten we naast een sober-knife (om huidtransplantaten te snijden) ook het Mesher achter ( vergroten van huidtransplantaat). Ook een huid-temperatuurmeter die we voor iedere ziekenhuis mee hebben, wordt met veel plezier op elkaar uitgeprobeerd.

Met een ‘best organised workshop I have seen the last year’ geeft de australische arts Ben Jacka fijne feedback aan ons terug. Hij vertelt over zijn ervaringen hier en over de diversiteit aan problemen die hij als jong arts tegenkomt met alle verantwoordelijkheid van dien.
Ook vertelt hij over de honger die weer zo heftig is. nu door de slechte maisoogsten.
Zo kookt het ziekenhuis nu ook voor de twee grote gevangenissen hier in Zuid- Malawi waar de mensen eruit beginnen te zien als in ‘concentratiekampen’ destijds.

Op de terugweg lunchen we natuurlijk in het restaurant van het ondernemers dorp “Green Malata”, ontwikkeld door Margriet, waar de “orphans” van Chiuta en andere kansarme Malawianen vakken
 kunnen leren als broodbakken, tailoring, hairdressing, lassen, carpentry, tuinieren, IT en de mogelijkheid krijgen om daarmee aan de slag te gaan.
Met een restaurant erbij en een kleine guesthouse met uitzicht op het Mulanje Massief met recht een prachtplek voor verder grote successen
Zo zijn de eerste vakmensen inmiddels zelf gestart met hulp van een ‘starterspakket’ vanuit het ‘ondernemersdorp’ in dorpen in hun eigen omgeving.
Hoe mooi is dat!

Morgenochtend vroeg naar de overdracht in Mangochi District Hospital
Het beeld van de in de blakerende zon liggende ernstig zieke vrouw aldaar van enige jaren geleden die naar binnen wordt gedragen in een overvol ziekenhuis, staat zo weer vers op mijn netvlies

Beware of hippos and crocodiles
Zegt een bord vlak voor mijn kamer.

Het wordt niet mooier dan dat.

Hans.













Reacties

“Hoe  vertel je iemand in Nederland hoe het leven in Malawi eruit ziet? Hoe moeilijk het leven hier is? Hoe mooi ook de beelden zijn?”
Zo zijn de eerste vragen gesteld door Dick terwijl we vanaf het vliegveld naar Queen Elizabeth Central Hospital rijden.

Zijn het de stalletjes met eet- en drinkwaren op de straat naast het ziekenhuis?
Is het ‘t chaotische verkeer met zijn vele slechte, stinkende, rokende, rammelende, scheef op hun assen staande , uit elkaar vallende, overbeladen auto’s?
Zijn het de meerstemmige Afrikaans gezangen met hun typerende diepe klanken?
Is het de natuur hier in Malawi die je nog steeds weet te verrassen?
De elektriciteit die met regelmaat uitvalt en onregelmatig is in voltage?
De hartelijke lachende tankstation-bediening die geniet van zijn ontvangen dropje?

De ochtend zon hangt laag over het Afrikaanse landschap. Overal lopen de mensen weer.
Honderden.
Naar werk, school, handel.
Lopend naar een ziekenhuis misschien wel.
Mensen met iets meer geld gaan met een van de vele overvolle beladen minibusjes.
Of hebben een fiets : een belangrijk vervoersmiddel ook hier waar ook
  deze week weer geiten en kippen vastgebonden op worden vervoerd.
Hoogte- of dieptepunt deze week was wel een koe die op zijn flank gelegen in een vrachtwagentje was geladen. Uiteraard ook allerlei mensen nog erbij opgeladen.

Waarom we hier zijn, komen we ook vandaag helaas weer tegen.
Een vrouw op een fiets na een aanrijding met een auto. De vrouw ligt bewegingloos in zijligging.
Een ambulance is op hetzelfde tijdstip als wij erbij. Denk vooral niet aan onze ambulances met bijbehorende uitrusting en deskundigheid. Het zijn hier alleen vervoersmiddelen.
Voor deze vrouw betekent het dat zij wordt opgetild en in de ambulance wordt vervoerd.
Geen nekkraag. Geen infuus of anderszins.
De kans dat zij overleeft is daarmee uiterst gering.

Het St. Lukes Hospital bezoek ik vandaag voor de 4
e keer sinds 2006.
Fijn dus om te kijken hoe het hier gaat. Ik ben blij verrast met het animo en enthousiasme wat er is.
Ook de wijze hoe ze in de workshop omgaan met het meegebracht Soberknife en Mesher, om huidtransplantaties mee te maken.
Hoe nodig het is om te blijven komen wordt me weer duidelijk als slechts 1 van de aanwezigen er ook in 2012 bij was. Het personeel verschuift veel of komt te overlijden.
Enkele getallen :
Hier in Malosa worden iedere dag 15 kinderen opgenomen met Malaria.
De gemiddelde levensverwachting bij geboorte ligt rond de 40 jaar. ( bij ons is dat rond de 80)
De gemiddelde leeftijd is 17 jaar.
Het percentage HIV positieve mensen in de dorpen wordt nog altijd geschat boven de 10%. De medicatie is gratis, maar nog steeds heerst er een taboe om hier in openheid over te praten.



24 `Certificates of attendance` schrijven we uit; `dr. John`
 met een aantal trotse deelnemers op  de foto. Fijn ook dat er veel clinical officers bij waren : zij moeten de behandeling van brandwonden uitdragen en uitvoeren.

Er ligt ook een jonge vrouw met ernstige brandwonden in het ziekenhuis.
Ook alweer een voorbeeld waarom het zo goed is dat weer hier zijn. Een jonge vrouw met epilepsie en heeft daardoor ernstige heet water verbranding opgelopen aan gezicht en hand. De vrouw kon gelukkig haar hand nog goed bewegen waardoor haar 3
e gr. verbranding aan de hand nog zonder functieverlies kan genezen. Mits er op korte termijn wordt ingegrepen. We geven haar en het behandelteam het advies om haar over te plaatsen naar de brandwonden afdeling in Queens.

`s Avonds krijgen we een sms vanuit Malosa : dank voor onze komst; het is heel goed ontvangen.
Een jonge Nederlands tropenarts die aan het St. Lukes verbonden is voor een periode van twee jaar, brengt de vrouw morgenochtend naar Queens.
Daar hebben we vorige week een nieuw electrisch dermatoom gebracht.
Ideaal voor deze mevrouw.

Genoeg indrukken en verhalen weer vandaag.
Morgenochtend 6:30 naar Mulanje via Thyolo.
Dat betekent glooiend landschap vol met karakteristieke theevelden.

Gauw naar bed.

Hans.


 







Reacties

Blantyre, 28 maart 2016

Weer thuis hier bij Margriet, in ons gasten-huisje in haar prachtige tropische tuin.

Een weekend aan het Lake betekent relaxen, leuke en vaak interessante mensen ontmoeten.
Malawi beter leren begrijpen; hoe de ontwikkelingen gaan hier.
De relatie met onze eigen Westerse problemen en gedachten.

Een gezin uit Zuid-Afrika is er : hij woont en werkt hier vlakbij in de maisverwerkingsindustrie.
Zijn vrouw woont met hun kinderen in George, aan de Gardenroute.
Ze vliegen zo veel mogelijk heen en weer allebei zodat ze uiteindelijke maar 10 weken per jaar van elkaar gescheiden zijn.
Hij vertelt hoe fijn het is om met Malawianen te werken : harde slimme werkers. Hij ziet echte verschillen met de cultuur binnen zijn eigen land op dit vlak.
Over migratieproblemen gesproken : Zuid-Afrika heeft er 2 miljoen uit omringende landen waaronder Malawi. Hij moet derhalve een beetje lachen om de drukte in Europa.
Ook in Zuid-Afrika flinke stemmingmakerij richting migranten die banen inpikken.
Zo zijn vorig jaar nog een hoeveelheid Malawianen in Zuid-Afrika ernstig bedreigt.

Op eerste paasdag als trouwe katholieken gezocht naar een Paasmis. Mua Mission is een missiepost die 114jaar geleden is gesticht door paters. Ik was er 10 jaar geleden ook.
Het leven lijkt niet veel gewijzigd : het ziekenhuis, de grote kerk, het klooster, de art & craft shop , het museum.
Het is er allemaal nog. We kopen onze eerste veilingstukken hier.
Tijdens onze wandeling langs de rivier zien we ook nu de mensen nog steeds wassen en baden in het riviertje. Toch ook zien we dat de huizen netter ogen, mooier aangekleed, een schotel her en der. Hier geen rieten / gras daken maar overal dakplaten. De mensen ogen luxueuzer gekleed in schoenen en kleding dan 10 jaar terug. Bij een huis in het dorpje zien we zelfs ook een auto staan.

Het is echter volledig Paasrust hier in Mua Mission. Zelfs de kerk is dicht.
De mis heeft hier vanwege de hitte al in alle vroegte plaatsgevonden.

Onderweg terug kopen we bij een lokale timmerman prachtige stukken : een olifant, een giraf, een djembi, onder andere. Met de timmerman en zijn broer drinken we nog een fantaatje op de geweldige deal. Hij vertelt zijn verhaal dat hij teacher is voor jongeren van zijn dorp en hoopt zo zijn business uit te bouwen. Hij is een voorbeeld van de hartelijkheid en vriendelijkheid die je hier overal in dit arme land ontmoet.

De vele vraagstukken rondom ontwikkelingshulp zijn er altijd als je hier bent.
Frits- vriend van Jan- is econoom van origine en is voor het eerst hier in Malawi.
In de korte periode dat hij hier is, komen veel indrukken op hem af.
Wordt altijd wel gedaan wat er wordt gevraagd? Is er wel altijd een vraagkant, oppert Frits, en hoe groot is deze? Sluiten we wel goed aan bij de Malawiaan?
Het is een stuk rustiger anno 2016 in de missie-ziekenhuizen….waar komt dat door?
Moeilijke maar terechte vragen. Niet eenvoudig te beantwoorden.

Ik was blij deze week om in Bangula een functionerende operatiekamer te zien.
Ook blij dat ik daar een geplastificeerd overzicht
 van 1,5 jaar terug uit onze workshop Basic Trauma Life Support terugvindt.

De animo iedere keer weer voor onze scholing is groot. En dat is best bijzonder want het is in Malawi gewoon om betaald te krijgen voor het volgen van een scholing. Daar hebben wij vanaf het begin nooit aan mee gewerkt.
Een van onze artsen die de afgelopen jaren mee is geweest gaat een vergelijkbaar project helpen uitvoeren in Lesotho, Zuid Afrika. Geweldig leuk nieuws.

Komende week bezoeken we de ziekenhuizen in Malosa (St. Lukes Mission Hospital), Mulanje Mission Hospital en het districtziekenhuis in Mangochi.
Benieuwd wat we daar aantreffen.

Morgen gaat Frits weer naar Nederland. Vol indrukken en gedachtes.
Met zijn vliegtuig komt Dick Werkman, orthopedisch chirurg, aan.
Het team voor de brandwonden workshop is dan compleet.

Zikomo kwambiri

Hans.






Reacties

Paaseieren zoeken @Lake Malawi

Het 300 kilometer lange Lake Malawi is een 3,5hour drive van Blantyre vandaan.
De oude weg allereerst naar Zomba heeft plaatsgemaakt voor een bredere nieuwe. Voor onze kenners van Limbe :
  er ligt een heuse 4 baans-highway i.p.v. de oude twee-baans potholes road…..
Overigens moet u dan niet denken aan een 4 baans snelweg zoals wij die kennen.
This is Africa.
Anders.

We genieten hier met de Pasen van de “Makakola Treat” : een luxe resort hier aan het prachtige lake Malawi. Met dit lange weekend hebben veel welvarende blanke werkenden met hun gezin hier in Malawi in “Club Mak” geboekt. Ik zie 1 motorboat, een rondvaartboot, 1x waterscooter. Te huur voor bekende prijzen.
Uiteraard een pracht plek hier in ‘the warm heart of Africa’ maar ver buiten bereik van de Malawiaan zelf.
Ik weet dat 100 meter verderop Malawianen vanaf zonsopkomst zichzelf en hun kleding aan het wassen zijn; water uit het meer halen, vissen vanuit hun zelfgemaakt houten kanootjes, en kinderen in het water aan het spelen zijn.
Iedere dag hetzelfde van ze vraagt.

People help the people zingt Birdy
pfff…. de beelden van Malawi zijn na 10 jaar nog even indrukwekkend voor me merk ik.
Als je door dit land rijdt is het heel gemakkelijk je te vergissen in de overweldigende problemen die er zijn.

Zo is er Zomba, de oude koloniaal aandoende hoofdstad van Malawi waar we omhoog rijden tot 1500 meter voor een lunch op het Zomba Plateau. Hier kun je fantastisch wandelen en genieten van prachtige uitzichten, een stuwmeertje. Een groep bavianen.
Onderweg in elke haarspeltbocht proberen Malawianen , veelal kinderen, frambozen, citroenen, aardappels en andere voor mij onbekende vruchten te verkopen.
Mannen op de fiets met een maximale hoeveelheid hout op hun fiets die voorzichtig naar beneden lopen. De hoeveelheid gaat je voorstellingsvermogen te boven. Ze zijn dan bij het eerste daglicht al omhoog gegaan om dit te kappen. Voor 10 dollar wordt het hout verkocht.
  ‘a day’s work’.
In de cultuur van de Malawiaan zit het traditioneel koken op houtvuur diep. Met de enorme bevolkingsgroei van de afgelopen 50 jaar kan de natuur dit nooit gelijktrekken.
Er wordt gelukkig ook hard gewerkt aan alternatieven : uitgebreide re-forresting-programma’s in het Noorden ; zonne-energie vormen lijken meer in te komen.

Op deze Goede Vrijdag passeren we in elk stadje grote paasprocessies. Het kruis wordt gedragen, prachtige Afrikaanse stemmen vormen bijpassend gezang.
Het geloof is belangrijk : voor de meeste Malawianen is dat een christelijke, in alle soorten en maten zijn ze uitgebreid aanwezig.

Heerlijke lunch in de prachtige tuinen van de moderne Ku Chewa Inn hier op Zomba plateau. Geen veranderingen hier. Behoudens de prijzen van de handwerken hier. Deze zijn door de passerende toeristen omhoog gevlogen.
Gelukkig moeten we nog steeds 1,5uur wachten op onze bestelde sandwiches.
‘Africa owns the time’

We passeren Liwonde National Park , een van Malawi’s mooiste natuurparken.
Geen tijd meer om mooie hout-handwerken te kopen voor de veiling straks in juni tijdens Santpoort Beweegt 2016.
We moeten doorrijden om voor het donker het Lake te bereiken.
Een heimelijk opgesteld politiepost met lasergun mis ik.
De standaard boete is dit jaar 5000 Kwacha; met de devaluatie van de kwacha betekent dit nu €6,50.
Een klein bedrag voor ons. Een week eten voor de Malawianen die lachend van een afstandje staan te kijken naar die ‘azungu’s’.

De weg naar Mangochi is nog steeds flink opletten op de enorme potholes in de weg. Twee andere auto’s met gebroken as passeren we.

Om 7:15 zie ik het personeel het strand vegen : een mooi strak strandje aan het prachtige Lake Malawi.
Klaar voor de paaseieren.

Hans






Reacties

IF IT IS TO BE, IT IS UP TO YOU

Het is 13graden, winderig en regenachtig hier in het bijna 1000meter hoog gelegen Blantyre.
De regentijd is te laat begonnen en gaat nog langer door dan verwacht.

Margriet heeft een hoeveelheid maïs gedoneerd gekregen en is gevraagd te helpen bij de distributie ervan. Waar moet het naartoe! Wie moet het krijgen? Wie heeft de ergste honger? Ik besef ineens dat er een soort van gelaagdheid is in het honger-hebben. Moeheid, lusteloos, geen zin ergens in, niet willen leren, niet naar school gaan, niet willen of kunnen werken.
Het besef wat dit betekent voor kinderen, volwassenen, ouderen in het dagelijkse bestaan hier, raakt me.

Na 10jaar rondgereden te hebben in allerlei soorten landcruisers, rovers andere trillende gevaarte in Malawi, rijden we nu met onze Mike, privé ,chauffeur in een ‘ambulance’
De ambulance is een grote sterke landcruiser en een gift aan Margriet. Geïmporteerd en veilig om onder andere ons hier door het land
  te brengen. En een dag is hier on the Road geen kleinigheid zoals je misschien nog weet : naast alle mensen, fietsers, spelende kinderen die het ook fijn vinden op een geasfalteerde schone weg te lopen, eisen geiten, koeien, varkens en honden ook hun plek op de weg op.
Malawi heeft dan ook een torenhoog aantal
Road Traffic Accidents.
Dat hebben we de afgelopen 10jaar vaak gezien en ervaren.

Eerste stop vandaag is een prachtplek; vlak voor de afdaling start naar de Shire river die het land in tweeën snijdt vanaf Lake Malawi.
In contrast tot de meeste keren dat ik hier mocht zijn, kijken we uit over groene vergezichten.
In dit zuidelijkste deel van Malawi bevinden zich de armste regio’s.
Er is een grote suikerriet plantage van Illovo Company uit Zuid-Afrika die voor bedrijvigheid zorgt.

Eerst bezoeken we vandaag Chikwawa District Hospital waar we kennis maken met een nieuwe DMO (arts die het ziekenhuis leidt) en Gerald Nakoma, Chief Clinical Officer, een oude bekende ontmoeten. We zijn ‘very welcome’ om op 6 april de workshop te komen geven.
(Bij)scholing is zeldzaam in Malawi en zo nodig.

Chrissie, een gedreven gelovige Nederlands vrouw, woont hier vlakbij in een dorpje waar zij de scepter zwaait over een geheel nieuw opgezet Health Care Center : best voorstelbaar als een huisartsenpost zonder huisarts maar met verpleegkundige. Zij zien alle patiënten zoals die bij ons thuis ook bij de huisarts komen en verrichten werk in preventie, consultatie en behandeling.
Antibiotica geven, infuus voor een dag, het kan er allemaal.
Kijken hoe je het kunt verbinden met de gebruiken van het dorp en waar ondersteuning het hardst nodig is. Grond verbouwen, tuinieren en nog verpleegkundige zijn, deze stoere vrouw lijkt een alleskunner.
Ze heeft een tweetal prachtige OK-lampen over en een weegschaal waar wij een prima bestemming voor hebben. We mogen ze meteen meenemen.

In Bangula aangekomen ben ik net als Jan gisteren al, blij verrast van de beelden van een werkende operatiekamer in een ziekenhuis wat zichzelf verder heeft ontwikkeld.
De medische en verpleegkundige staf zijn flink uitgebreid. Een echte OK-lamp is georganiseerd en opgehangen ; Grote zuurstof- en halothaan flessen zijn gekomen. Bloeddrukmeters, hygiëne maatregelen duidelijk aangegeven.
Op het OK programma van de afgelopen maanden staan : sectio’s, liesbreuken, wonddebridement, curretages. Geweldig, wat een succes hebben zij zelf behaald nu.
De matige staat van de muur al na 1,5 jaar doet niets af aan dat belangrijkste stuk : het laten functioneren van het ziekenhuis met een operatiekamer binnen een nieuwe muur . Zij hebben het zelf opgepakt en uitgevoerd.

If it is to be, it is up to you, het verhaal van de feestelijke opening in oktober 2014 is uitgekomen.
Genieten dus bij een heerlijke lunch van Zr. Margareth met Nzima (maispap), groenten en vlees met jus.
Zr. Margareth vertelt ook nog van de patiënt die door een dief was bewerkt met een Panga-knife.
Dat zijn flinke messen met een navenante wond dus op de schedel.
Niet doorgestuurd naar Nsanje maar behandeld in hun ziekenhuis op de OK.
De beste man heeft het overleefd en het dorp is blij en trots.

Zijn wij ook wel een beetje.
Proost.

Hans.


 

 










Reacties

Kalemba is Booming…….!

En dan toch echt weer in Afrika…..
Addis Abeba heeft flinke ambitie : er wordt flink aan het Bole Internationa Airport gewerkt : iedere keer is het er drukker met meer mensen, meer vliegtuigen. Ethiopië is dan ook al enige jaren nu groei-economie van het Afrikaanse continent.
De foto’s die op verschillende muren zijn geplakt laten een moderne aankomst- en vertrekhal zien die er in 2018 moet zijn.
Dan moet er nog wel heel wat gebeuren : nu zie ik vooral een toename in chaos,
  rommel, vieze toiletten. Een grote hoeveelheid ligstoelen staan overal in de gangen geplaatst : ik vind er nog eentje zodat ik de 4 uur wachttijd- na de nachtvlucht in een moderne mudje vol zijnde Dreamliner 787- voor een deel slapend kan doorbrengen.

Bij het ‘door de gate’ gaan lijkt er een systeem te zijn : per zone worden we in het vliegtuig verwacht.
Wel eerst even met zijn allen in de bus zodat de zone-indeling bij het vliegtuig aangekomen niet opgeleverd wat men er bij bedacht heeft.
Met alle mensen zitten we beneden als in een schoollokaal te wachten dat de mevrouw van Ethiopian Airlines een voor een allerlei verschillende vluchten benoemd en de passagiers uitnodigt om in de klaarstaande bussen vervoerd te worden naar de verschillende vliegtuigen. Er is zelfs een aparte gate voor de businessclass passagiers. Die staan dan mooi als eerste in de bus.

Even met zijn allen buiten staan ; de zon prikt flink door een licht wolkendek heen.
De rode zo typerende kleur van de grond, de geuren..
Heerlijk, Afrika dus!

3:30min vliegtijd naar Lilongwe, de hoofdstad van Malawi
Tjonge wat is het groen : de regentijd heeft duidelijk zijn werk gedaan
De regen is veel te laat op gang gekomen waardoor oogsten zijn mislukt en de mais slecht is van kwaliteit.

0.35 min vliegtijd verder naar Blantyre, 2
e stad van het land, Chileka Airport
Een rough landing, flink in de remmen , om niet door te glijden……pffffff
4x
landen, meer dan genoeg voor nu.
Het nieuwe gebouw wat is neergezet is niet verder ontwikkeld ogenschijnlijk
Een ietwat chagrijnige douanebeambte stempelt en hoera!
Beide koffers zijn meegekomen : deze keer alle materialen voor de workshop Brandwonden bij elkaar.

Ondertussen in Malawi……………

KALEMBA is booming !

Het land gaat nog steeds zwaar gebukt onder de gevolgen van het CASH GATE schandaal van 2 jaren geleden, toen aan het licht kwam dat jarenlang  tot op ministerieel niveau geld voor fake projecten in privé zakken terecht was gekomen. De meeste donorlanden steunen Malawi niet meer met cash geld, maar uitsluitend via NGO’s, een enorme aderlating voor ’s lands schatkist. De Malawiaanse munteenheid, de kwacha, is in enkele maanden tijds 50% gedevalueerd. Voor een euro krijg ik nu niet minder dan 800 Malawian Kwacha!

En of dat niet genoeg is, was de neerslag de afgelopen regentijd zo beneden peil, dat de oogst van maïs met name zwaar onvoldoende is. Er heerst opnieuw op grote schaal hongersnood in Malawi.

Maar ….  dat is al lang geen nieuws meer!

Het onderwerp deze keer voor de trainingen en courses in een aantal perifere ziekenhuizen in het zuiden van Malawi is brandwonden zorg. Zoals bekend komen verbrandingen veel voor. De behandeling van ernstige verbrandingen is een uitdaging en gebeurt behalve in de grote Central Hospitals nergens goed. Met verstrekkende gevolgen. Kinderen die een ernstige verbranding overleven, liggen maanden lang met open wonden en verstijvende gewrichten in het ziekenhuis en komen daar met lelijke littekens en contracturen als cripples uit. Dat komt nooit meer goed. Terwijl het met de goede maatregelen had kunnen worden voorkomen. 

Om te beginnen hebben we het brandwonden centrum van het grote opleidingsziekenhuis Queen Elizabeth Central Hospital  in Blantyre uit de brand kunnen helpen met een brand new electrisch dermatoom, een instrument dat nodig is om op grotere schaal huidtransplantaties te kunnen uitvoeren. In Nederland beschikt elk ziekenhuis over zo’n dermatoom.

Afgelopen dinsdag vond de eerste workshopburns, skintransplantation and rehabilitation plaats in Kalemba Hospital , Bangula, het ziekenhuis dat door  MALAWI.KOM is geadopteerd.  

Tot mijn aangename verrassing blijkt Kalemba een grote sprong vooruit te hebben gemaakt.

De constructie van een operatieafdeling en de installatie van anesthesie apparatuur is helemaal waar gemaakt.  Behalve de Anesthetic Clinical Officer is er een chirurgisch ervaren Chief Clinical Officer aangetrokken en is de verpleegkundige staf uitgebreid.

Ik kreeg een indrukwekkende lijst te zien van operaties die de afgelopen maand zijn uitgevoerd, waaronder 6 keizersnedes. Een jonge moeder vertelde mij hoe blij ze was dat de keizersnede in Bangula kon plaats vinden.

De workshop werd door 20 enthousiaste nurses, midwives, Clinical Officers en Medical Assistants gevolgd. Met een voldaan gevoel kon ik in de stromende regen (nu wel!) huiswaarts keren.

Een mooie start!

We zijn als vanouds weer te gast bij onze Margriet, voormalig consul van Nederland en al meer dan 40 jaar in Malawi wonend en gepassioneerd als altijd.
Onder het genot van een heerlijke maaltijd, wijn en meengenomen chocola uit NL bespreken we de huidige stand van dit prachtige land.
Over ontwikkelingshulp en projecten, personeel.
Over kinderarbeid en oordelen.
Over Nederland, vrijheid, Wilders.
Over de leiders straks : Donald Trump, Hillary Clinton

Genoeg dus nog op te lossen
Hier aan de ronde tafel bij Margriet

Morgenochtend 7.00uur bij het ontbijt
Dan down naar de Shirer river : het klimaat is fiks in de war :het is nog flink regentijd hier
Haast Nederlands weer

Jan en Hans.










Reacties

Groot leed, klein leed…… geluk

Tja, hoe begin ik mijn eerste Malawi blog op deze voor vele mensen in Brussel afschuwelijke dag
Hufters die onze Westerse kernwaarden willen bedreigen……. onrust willen veroorzaken
Bewust groot leed willen veroorzaken, hoe ver kan een mens zakken

Zo logisch dat wij gezond denkende mensen dat veroordelen
Wij in Nederland die het geluk hebben alweer 70 jaar zonder oorlogen te leven, te zijn wie we mogen zijn en te uiten wat we willen uiten.
Waarom gebeuren deze dingen? Waarom doen mensen dit elkaar aan?
Waarom zijn wij niet in staat om Malawi structureel van de eerste plaats van armste landen ter wereld af te halen?
Ik merk dat ik nog helemaal met mijn Westerse bril op naar de dingen kijk

Het duurt 24 uur gemiddeld om in Malawi te komen : dit keer met Ethiopian Airlines via Frankfurt, Addis Abeba, Lilongwe, Blantyre : morgen om 14.:30
Overigens zijn er maar drie maatschappijen die op Malawi vliegen, waarvan twee op Blantyre, de grote stad in het zuiden.
Genoeg overdenkingstijd dus

Twee dagen later vertrokken als gepland.
Geraakt door persoonlijk leed van mijn jongste dochter die tegen een auto aanreed en daar onverwachts een epiduraal hematoom aan over hield ofwel een blauwe plek net onder de schedel.
Ambulance is snel ter plaatste, politie zet de weg af.
Per mobiel hebben we snel contact en zijn we er snel.
“S nachts toch maar naar het RKZ – CT-scan binnen 20 minuten en een half uur later staat het traumateam van het AMC ons op te wachten.
Onze waarden dragen zorg voor adequate zorgverlening en Dionne is weer fijn thuis
Het loopt met een sisser af.
Fikse ergernissen
  over wachttijden in onze zorg maar bovenal over ‘ons’ volstrekt niet klantgericht zijn kan ik lastig achter me laten wanneer het om mijn kind gaat.
Even de reis annuleren, vergoedt krijgen van de verzekering en hup, twee dagen later weer opnieuw geboekt.

No problem zeggen ze dan in Malawi

Heel benieuwd hoe het er nu weer is, 1,5 jaar later sinds mijn laatste bezoek.
Hoe gaat het met de nieuwe president : zijn de economische sancties vanuit Amerika en de EU naar aanleiding van het financiële schandaal twee jaar terug eraf?
Gaat het beter met het land?
De 1
e plaats als armste land ter wereld voorspeld niet veel goeds.

Wat heerlijk om er weer naar toe te mogen.
Het land te ervaren wat er is en dat is voor de Malawiaan nauwelijks genoeg
Zonder hulp van het WHO, de EU en de USA kan het land niet voorzien
De verschillen in onze wereld zijn groot
We weten het, maar we doen onze bril niet af
Of we zetten hem te snel weer op

De halve kip hier op Frankfurt Airport krijg ik niet op
een deel van de salade ook niet.
Vanuit huis ontvang ik een app van mijn lieve vrouw : het terras wordt schoongespoten door mijn schoonvader

Ik heb geluk.

Tot in Blantyre!

Hans Derksen








Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl