malawi.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

“Lekke banden is het thema! …. dag 4 “Ride for Malawi ”

De uitstraling van ‘Le Domaine du Prieure’ is bij aankomst gisteravond heerlijk : een oud typerend Frans hotel met fraaie entree, bibliotheekkamer met open haard, een leesruimte en natuurlijk een separate salle a manger.  Geleid door een perfectionistisch ingestelde man met zijn mannelijke ega als chef du cuisine, maakt dat we hier meteen het gevoel krijgen hier langer te willen blijven.

Bier, wijn en gastvrijheid wordt overal vandaag gehaald en geserveerd.
Heerlijk avond eten in drie gangen brengt het ‘God in Frankrijk-gevoel’ verder tot mooie hoogtes.
Om 22:30 is voor iedereen het licht uit.
Uiteraard na de benoeming van “de man van de dag” voor de maandag: om de week goed in te luiden kan dat niemand anders zijn dan onze vrouw in de groep : Kim Petit, onze IRON WOMAN, alles kunner lijkt zij wel. Een echte Petit in het verbinden van mensen aan elkaar.
Direct neemt zij deze rol van harte aan en gaat zorgen voor de groep.
Zo worden de stramme mannenlijven direct gewonnen door de toezegging van een extra
  ‘uitslaap-uurke’ op deze fijne plek.

Helaas moet Aris de groep verlaten op deze wederom zonnige maandagmorgen. Met de trein naar Parijs zit hij alweer in Castricum vanavond. Een bijzondere man die deze voor hem 2
e RIde for Malawi weer een warm hart heeft toegedragen! Aris, bedankt man, en graag tot een volgende keer?!

Uitgeslapen, een heerlijke douche, en na een fijn ontbijt verdwijnt de groep weer uit het zicht voor een nieuwe dag, 142kilometer naar Moncontour.

Kim is onmiddellijk betrokken
  in haar rol  als ‘vrouw van de dag’ met de processen in de groep die plaatsvinden iedere dag weer.
Waar mensen op de toppen van hun kunnen presteren, verdwijnen schillen om het ego en wordt open en direct gecommuniceerd. Als er zaken misgaan zoals
  verkeerd rijden, te weinig eten of drinken en weer de zoveelste lekke band, dan is de communicatie uiterst direct.
En eh…. zoveel mannen, zeker zoveel meningen…. Hoe kijk je daar als enige vrouw naar?

‘De liefde van de man gaat door de maag, dat was mijn motto als vrouw van de dag vandaag. Na al 3 dagen mee gefietst te hebben in deze kleurrijke wilde tocht en al menig keer heb mogen concluderen hoe deze hongerige hengsten steeds wilder en eigenzinniger hun eigen weg in wilde slaan, wist ik zeker dat een extra uurtje slaap en goed ontbijt mij in ieder geval in het eerste ochtendgloren de ruimte gaf wat groeps gevoel te creëren. Ware het niet dat ik als vrouw van de dag al aan het
 begin van de ochtend mijn eerste lekke band kreeg, maar ze waren er als de haantjes bij zodat we binnen enkele minuten weer door konden fietsen.

Het voelde wederom vandaag alsof ik in mijn eigen film speelde, de manier van omgang en de beweging van deze groep mannen met mij als ‘one of the guys’  bij elkaar vind ik echt uniek. Er is frustratie emotie en solidariteit, ik kan het alle vrouwen aanraden, het is een eye opener in de beste zin van het woord! Dus wie weet het begin van een goed boek.

Waarom (weer)deze tocht? Al vaker van deze tochten gedaan?
Ik heb nog nooit meerdere dagen achter elkaar gefietst. Wel een aantal een weken geleden de IronMan gedaan waar ik vooral met Malawikom in mijn hart de finish heb gehaald.

Speciale verwachting voor deze week?
Dat we allemaal met een smile hand in hand de FINISH halen!

Spreuk van de dag?
Toast op mijn Kroost!

Het is me wederom het mooie dagje wel.
Zo moet de Malawi.Kom combinatie 38km naar Arthur terug rijden in de middag door technische problemen die uiteraard door Jacco snel worden verholpen.
6,5 km voor Moncontour weten we Arthur weer bij het ‘peloton’ af te zetten.
 Om 18:00 strak wordt Moncontour gezamenlijk bereikt!

In prachtig Franse gastvrijheid wordt een bijzonder maal bereid in restaurant Coligny hier.

Tres speciale.
Tout va bien ici.

Jacco, Pieter en Hans.


 

 

 

 

 

 

 











Reacties

“Slagregens op dag 3 “Ride for Malawi ”

De grote ferry van Le Verdon naar Royan gaat in deze tijd van het jaar beperkt. De noodzakelijke instaptijd van 11:30 maakt dat er vertrokken moet worden bij het eerste daglicht en dat is hier om 7:30. In dit hotel met een enorme Franse slag is dat een groot probleem. Geen ontbijt voor 8:30.

No problem.
Malawi.Kom maakt dat uiteraard in orde. Om 5:30uur opgestaan weten we uiteraard compleet met gekookte eieren van onze fietsenexpert Jacco een compleet ontbijt te serveren.
Nog meer bijzonder : iedereen is er.
De lijven soms wat strammig maar vol energie om de eerste 80km naar de ferry in 4 uur te slechten.
Onder de inspirerende leiding vandaag van onze bekende mannen van de dag van het eerste uur : Ron Spierenburg en Rein Rutte.
Twee hele fijne mensen.

Om 7:30 duikt de groep het ochtendgloren in. Eerste herten worden spoedig gespot in de heuvelachtige duinen van L’Aquitane.
Helaas moet ook Aris door een naar zich laat aanzien ernstige blessure van zijn knie, afhaken.

Het sprookje wordt verder snel verstoord door 1,5 uur regen. Fikse slagregens teisteren de spirit in de ploeg na 1,5 uur wanneer alles doorweekt is en de huid koud.
Wie zei ook alweer : na regen…… Juist!

De boottijd wordt met groot gemak behaald: de 78kilometer wordt in 3,5 uur geslecht.
Zo snel zelfs dat er op de ‘Malawikom-combinatie’ moet worden gewacht.
De zon schijnt echter weer volop en warme koffie met croissants op de boot geven nieuwe energie.

Als aan de overkant ook nog een fijn visrestaurant wacht, dan is de keuze snel gemaakt.
1 glaasje witte wijn kan… moet zelfs op deze heerlijke plek in de haven van Royan.

Waarom (weer)deze tocht? Al vaker van deze tochten gedaan?

Reinier:
Drie jaar geleden heb ik ook deelgenomen aan de 1
ste Ride For Malawi (Marseille naar Maastricht). Ik heb dit ervaren als één van de mooiste momenten in m’n leven. De saamhorigheid en gaan voor het collectief heeft deze week onvergetelijk gemaakt.

Drie jaar later rijden we de 2de Ride For Malawi (San Sebastian naar Santpoort-Noord)
Voor mij gaat deze tocht voornamelijk om deze fysieke uitdaging met mezelf aan te gaan. Tot op heden gaat het goed, mede dankzij de smeerseltjes “Le Tour en Vaseline”. De grote angst om door het zitvlak af te haken speelt constant door m’n hoofd. Afhaken is
GEEN optie voor mij. Ook deze “Ride” heeft weer alle elementen van saamhorigheid en elkaar helpen in de ziel zitten.

Ron:
Met ietwat dubbele gevoelens naar de 2
e ride toegeleefd. Enerzijds de gedachte dat het eerste avontuur nooit geëvenaard kan worden. Anderzijds altijd weer zin in een nieuw avontuur. Nu al, na drie dagen, weet ik het zeker: we zijn bezig met minstens zo mooie belevenis waar mooie herinneringen worden gemaakt die we nooit zullen vergeten. Dit, naast het goede doel,  voor mij de belangrijkste drijfveer.  Met mooie mensen die stuk voor stuk authentiek zijn en iets te vertellen hebben.

Speciale verwachting voor deze week?
Reinier:
Het kunnen bijschrijven van een mooie herinnering, die ik blijvend kan delen met mijn (fiets)vrienden.
Ron:
 
Van ieder moment te genieten en de ride veilig uit te rijden.

Spreuk van de dag:
“Knallen zonder te vallen”

De wind is pal west tot noord west 4 deze zondagmiddag waarin de rust van de Franse routes deformee kilometer na kilometer wordt geslecht.

‘het is nog maar 52km….’
De geest is sterk gegroeid.
Er ontstaat ‘timbre’ in de ploeg.
Geen Franse slag.

Nog 992km ; Santpoort Noord.
Helden.

Jacco, Pieter en Hans.


 

 

 

 

 

 

 











Reacties

“Voorzichtig snijden: dag 2 Ride for Malawi ”

Om 7:30 wordt het ontbijt speciaal voor ons zo vroeg al geserveerd.
De zon komt om 7:52 op hier in Moliets : in het donker is het uiteraard te gevaarlijk om te vertrekken.
Dat betekent wel voor de te maken kilometers van de dag dagelijks een afweging maken. Zeker wanneer er vandaag en morgen twee ferry’s in de route zijn opgenomen.
Vandaag een kleine fietsferry vanaf Aracachon, 25 minuten naar Cap Ferret.
Een strakke planning om 14.:00 en 105 kilometer voor de lunch dus lijkt een haalbaar plan.

Zeker als ook nog eens de twee nestoren van deze mooie groep, Jan Petit en Aris Blok, vandaag de mannen van de dag zijn.
“No problem’ zegt de Malawiaan.

Het loopt Malawiaans anders.
De route keuzes die worden gemaakt in deze prachtige kuststreek langs de diverse meren, bossen, duinen vergroten het aantal kilometers.
Waar vorige jaar op dag 6 de eerste lekke band werd genoteerd, noteren we er vandaag 4.
Geweldige ondersteuning in alle techniek van de fietsen door onze Jacco : en route en daarna.

Een serieuze valpartij leidt tot verder vertraging. Gelukkig geen breuken bij een snelheid van bijna 40km. De bekende ‘roze snoepjes’ zijn niet alleen goed voor de verwerking van opgelopen iatrogene hoofdpijnen, maar voor onze Eric een noodzaak nu. Hopelijk is hij voldoende hersteld morgenochtend.

We weten op het nippertje de ferryplaats te bereiken, gauw voor 16 man stokbroden gesmeerd, pakken jus en melk klaar staan. De lekke banden en de valpartij hebben de groep gesplitst wat mij helpt om dan de ferryman uit te leggen dat we toch echt nog even moeten wachten….
Het lukt en om 14:30 zit de groep als eenheid aan boord van deze kleine ferryboot.
Prachtig.
Wel na 130km ipv geplande 105.

Om17:30 hebben de mannen van de dag als geheel de groep na 190km vandaag goed ‘thuis’ gebracht. In een conventioneel Frans geleide lodge is ‘the bar open’.

Well done guys!


Bijzonder graag brengen wij graag onder de aandacht deze twee bijzondere mannen van de dag!

Waarom (weer)deze tocht? Al vaker van deze tochten gedaan?

Als middelbare scholier na mijn eindexamen. Dat was een belevenis. Voor herhaling vatbaar!

Speciale verwachting voor deze week?

Ik denk dat deze week niet stuk kan. Het doel, de setting, de groep gemotiveerde deelnemers en vooral het gevoel voor humor dat deze mannen, plus vrouw (!) blijken te hebben:  benijdenswaardig!

Spreuk van de dag:

“Wees voorzichtig met snijden” naar aanleiding van een aantal narrow escapes in het verkeer gisteren. Dit geldt in de chirurgie maar ook voor fietsers (en auto’s) in het verkeer. Ter illustratie het verhaal van de beroemde en gevreesde professor in de chirurgie. Nuboer, die een keer met twee blauwe ogen op zijn werk kwam. Het bleek dat hij met zijn Jaguar een vrachtwagen had gesneden waarna de vrachtwagen chauffeur hem twee blauwe ogen had geslagen onder het roepen van de tekst: ik zal jou leren snijden. Vadertje.







Reacties

“Ride for Malawi 2016 : Het spel is op de wagen!” 

13 mannen, 1 vrouw.
In de waan en drukte van de hectiek van onze Westerse dag anno 2016 ruimte vrij maken om je in te spannen voor de veel minder bedeelden in Malawi.
14 mooie mensen hier in San Sebastian gisteravond aangekomen hier in pension Ametzgana.
Prima hotel, met extra energie van de ernaast gelegen electriciteitscentrale.

Vol energie, plezier en lichte naweeën van een eerste verkenning van het nachtleven van San Sebastiaan om 8:15 vertrokken.
105 kilometer vandaag als eerste beproeving wel over de uitlopers van Los Pireneos: ;
  meer dan 20% naar beneden direct vanaf het pension Ametzgana.

What goes down, must go up again.
Zo zie ik ze een uur later slechts 7 kilometer verder. Ook
  de dynamiek van het wegennetwerk hier in dit drukke grensgebied tussen Frankrijk en Spanje helpt niet in het vinden van de juiste richting.
De wagen en aanhangwagen zitten weer vol geladen met alle koffers, fietsmaterialen, repen, aa-drinks, soepjes en snoepjes voor Rein, drop voor Martijn.
Ook uitgebreid verbandmateriaal en een AED ontbreken niet. Hoewel de groep dit keer een serieuze verjonging doormaakt met de deelname van de enige vrouw in het gezelschap, Kim.

‘By far, the youngest ‘
Onze helden nemen de heuvels en bergen als nooit tevoren. Stoer hoor.
Als we naar ze toe rijden na twee uur voor een koffiebreak, denk ik , shit, we hebben nog geen water gekocht. Even water kopen, kost al gauw een half uurtje en dan duurt het uiteraard ook weer langer voor we bij ze zijn. Het zit me niet lekker en we kopen water en snel er naar toe.

Na een prachtige kustweg zit de groep op een terras uitgebreid aan de koffie.
We rijden al toeterend het terras voorbij maar we worden niet opgemerkt.
Belangrijker nog, we zijn niet nodig.

Voorbij
  Bayonne lunchen we vlak aan de Atlantische kust, waar we de bekende grote golven op de kust zien slaan.

Om 16:30 liggen we in het zwembad hier in het mooie Pierre & Vacances in Moliets.
Bier, wijn, nootjes en chips.
114kilometer Noordelijker aanbeland.
1 landgrens gepasseerd.
voor Malawi vandaag de 30.000 euro gepasseerd.
Een geweldig stimulans.

De Man van de dag vandaag is een nieuwe deelnemer: Frank Schaap
Geweldig zoals hij zich heeft ingezet de afgelopen maanden om heel veel mensen bewust te maken van deze koers voor Malawi.
Het transport van alle fietsen per vrachtwagen is door hem georganiseerd.
Een duidelijke eerste man van de dag dus!

Wie is Frank?
ik ben getrouwd met Angela en wij hebben twee kinderen Brad en Fleur, we zijn woonachtig in Driehuis

In het dagelijks leveren directeur van Rolvink Bouw Bv in IJmuiden en sinds een paar jaar in de vrije tijd een vervend fietser.

Waarom deze tocht? Al vaker van deze tochten gedaan?

Ik rijd deze tocht op uitnodiging van Ron Spierenburg welke zowel prive als zakelijk een goede bekende van me is. Ron vertelde destijds over de vorige versie van de tocht (waarbij ik ook een van zijn sponsors was) door enthousiasme wat hij toen toonde hooefde ik niet lang na te denken om mee te doen. Ook vertelde hij toen over het goede doel Malawi wat natuurlijk een geweldig project is van de organisatoren van de trip.

Speciale verwachting voor deze week?

Heel veel sportieve gezelligheid en vriendschap

Spreuk van de dag:

Pas op jezelf en op je mede fiets vrienden en wees vooral voorzichtig

Het seizoen zit
  er in het restaurant hier bijna op.
We eten de laatste restanten pizza, pasta, burgers en frites.

Onder een strak blauwe hemel op weg naar 29graden morgen.

152kilometer Cote Atlantic wachten.

Pieter en Hans.

 



 

 
















Reacties (2)

MALAWIKOM – NKHOMA UROLOGY PROJECT

Omwille van de zo belangrijke continuïteit in de beginfase van het Nkhoma urologie initiatief besloot ik tot een korte, 14 dagen, missie. En ook alleen naar Nkhoma dit keer. 

Had geen visum geregeld en was onder de indruk van de vriendelijke maar vooral ook efficiente manier waarop ik in Lilongwe als “regular visitor” werd onthaald. Beide koffers rolden ook vlot uit de transportband.

Er waren maar twee vluchten die dag te verwerken, maar toch.

Volgens afspraak opgehaald door Nkhoma chauffeur. Via Shoprite/Chipiku voor de eerste boodschappen naar Nkhoma.

Malawi lag er droog en stoffig bij, heel wat anders dan in maart toen alles groen was. In Nkhoma werd ik door iedereen op straat herkend: “Hi dokter Phirihow are youWelcome back”, hartverwarmend. Phiri betekent  “berg” in Chichewa, vandaar.

Ik deel deze twee weken een stafhuis met een Iers stel kinderartsen, voor 6 mnd in NkhomaNiall en Nichola. Zij waren 2 dagen tevoren aangekomen, erg leuke mensen. De stroom valt nu dagelijks uit en er dreigt een watertekort, de rivier staat bijna droog. Eigenlijk sta je er nauwelijks bij stil, is zo gewoon onderdeel van Malawiaanse leven geworden. Voor het ziekenhuis echter een dreigend en serieus probleem. Men onderzoekt nieuwe boreholes tot op heden zonder succes.

David en Rebecca Morton, internist en hospital administrator, uit Seattle vullen hun laatste jaar voor pensioen volgend jaar. Zij verzorgden mijn diner met stiekem een goed glas wijn erbij. Tja, want Nkhoma is presbyterian,  de blauwe knoop! 

Zondagochtend genoten van de heerlijke koelte en rust van de Afrikaanse ochtend. Uitgerust van de reis. Maandagochtend 7:00 uur ochtendrapport en bijna routinematig aansluitend begonnen met de surgical clinic. Heel wat mannen voor cystoscopy geselecteerd die middag.

Er waren weer veel mensen uit Lilongwe, Kamuzu central Hospital opgetrommeld. Al mijn urologische instrumenten gevonden en geïnstalleerd. Perfekt ! Wel, we hebben 14 dgn bijna dagelijks geopereerd en mensen gezien. Eind van de week genieten we dan met de gehele OK staf van een malawikom gedoneerde Fanta of Coke.

Tijdens dit 3e bezoek wordt de meerwaarde van het urologieproject al enigszins duidelijk. Goedaardige prostaat patiënten kunnen nu ook (in geval van kleine prostaten) via de endoscopische techniek, kijkoperatie - TURP, worden behandeld; urethrastricturen (plasbuisvernauwingen) worden open dan wel endoscopisch behandeld, voorheen helemaal niet. Teneinde ureterletsels bij radical hysterectomy te voorkomen worden preoperatief endoscopisch uretercatheters opgevoerd. Continue wordt tijdens klinisch werk poli of in ward– OK uitleg/onderwijs gegeven.

Zeer verheugend is dat Willem Meinhardt, uroloog, in oktober na 2 weken Zomba ook een week in Nkhoma komt kennismaken. Het zou echt geweldig zijn als hij zou kunnen meedoen.

Kortom, een successvol bezoek met goede vooruitzichten voor Nkhoma Urology    2016 Aug 20th – Sept 4th. GJMontagne

Reacties

San Sebastiaan – Santpoort : ‘Ride for Malawi 2016’

Beste lezers, vrienden van Malawi, sponsoren,

Een bijzonder update.
Dit keer nog niet vanuit Malawi zoals u van ons gewend bent.

In de afgelopen vakantieperiode zijn vrienden van de stichting  met bijzondere activiteiten voor Malawi bezig geweest.

Allereerst heeft Kim Petit een bijzondere periode uit haar leven afgesloten met de voltooiing van de IRON MAN MAASTRICHT.
Voor de niet kenners zoals ik was : dat is 4km zwemmen in de Maas; 180km fietsen en een marathon als afsluiting. Na 13.5 uur kwam Kim over de finish op 31 juli jl..... wat een prestatie!
Zij heeft met haar tocht het enorme bedrag ingezameld van €7005,67!

Kim, en al haar sponsoren-vrienden-familie, vanaf deze plek, namens de stichting Malawi.Kom nogmaals heel erg bedankt!

Eerder op zondag 12 juni heeft de jaarlijkse ‘Santpoort Beweegt’  plaatsvonden waar een 50-tal actieve Santpoortenaren aan de fiets- of wandeltocht hebben deelgenomen.
Hier is het mooie bedrag van €2080,-- ingezameld.
Heel hartelijk dank allemaal weer en tot volgend  jaar toch zeker weer!?

Een bijzondere 10 dagen komt er eind september weer aan.
De “Ride for Malawi 2016”. 
In navolging van de ‘Ride for Malawi 2013 Marsseille – Maastricht’ hebben  dezelfde vrienden van toen de handschoen dit jaar weer opgeraapt.
Deze keer : ‘San Sebastiaan – Santpoort’ van 23 september tm 3 oktober.

1448 lange kilometers over de Pyreneeën en langs de wilde Franse Atlantische kust.

Arrivé op zondag 3 oktober vanaf 15.00uur  via de kasseien van de hoofdstraat  bij ons bekende Cafe Bartje Santpoort.

Bij de namen van de Ride for Malawi  van toen zijn enkele nieuwe :
Mark Schoorl
Martijn de Vries
Reinier Rutte
Aris Blok
Ron Spierenburg
Eric van der Does
Nieuw zijn :
Jan Petit,  onze voorzitter fietst mee deze keer!
Kim Petit,  enige vrouw  in de groep en ook nog eens  ‘IRONWOMAN’
Frank Schaap
Reginaldo Koning
Stan Hol Horeman
Arthur Snoeks
Peter Braam

Het fourageringsteam bestaat naast Pieter van Raamsdonk en ik dit jaar ook uit fietsspecialist Jacko van Rijwielhuys Santpoort. Geheel belangeloos zal hij de fietsers technisch ook ondersteunen.
Voor de helderheid : alle deelnemers betalen alles geheel zelf: iedere vakantiedag, vliegticket San Sebastiaan, hotelovernachtingen etc..
Daarnaast heeft iedere deelnemer zich ten doel gesteld om €2500,-- in te zamelen voor Malawi.

Ik stel ze – onze HELDEN-  graag allemaal aan u voor tijdens de tocht.
In de misschien nog bekende rubriek “Man van de dag”

‘live’ vanuit Frankrijk op hun tocht en inspanningen om Malawi tot een iets betere plek te maken.
Dit jaar de twijfelachtige eer / benoemd tot armste land ter wereld.
Dit jaar is ons speerpunt  het verbeteren van de Brandwonden zorg in de missie- en districtziekenhuizen van Malawi.

U steunt ‘onze’ jongens en vrouw toch ook?
Geweldig.
Het kan via :
Stichting Malawi.Kom
IBAN/SEPA: NL14RABO0120189399

Onder vermelding van uw held!
Wilt u graag een schenkingsfactuur ontvangen? Laat het ons weten via hansderksen@malawikom.org

Graag tot onderweg live vanuit Frankrijk.
En bij de finish op Zondag 3 oktober ; vanaf 15:00uur Cafe Bartje.

namens de Stichting Malawi.Kom

Hans Derksen

 








Reacties

De serie workshops in Malawiaanse ziekenhuizen over de behandeling van slachtoffers van verbrandingen is afgesloten. Op indrukwekkende wijze werd duidelijk hoe welkom en hoe nuttig deze trainingen (skills) en het verschaffen van basaal instrumentarium (tools) waren. Het aantal enthousiaste deelnemers rees de pan uit (Mwanza: 54, Mangochi: 44, op een vrije zaterdagmorgen!). Al aan het einde van onze korte rondgang langs de ziekenhuizen in zuid Malawi zagen we dat de geleerde technieken direct worden toegepast.

Het was verheugend om te merken in deze tijd van achteruitgang van de algehele situatie in Malawi, inmiddels het armste land van de wereld, dat nu lijdt onder hongersnood en een jaar geleden nog getroffen werd door de grootste (overstromings) ramp in haar geschiedenis, waar de wereld nul komma nul oog voor heeft (Aart van der Heide in Afrika Nieuws !) dat het in de ziekenhuizen vergeleken met enkele jaren geleden duidelijk beter gaat.

 De DHO’s (District Health Officers) en de CO’s (Clinical Officers) hebben ons laten weten dat er grote behoefte is aan scholing en training van gezondheidsmedewerkers en vragen ons om hiermee door te gaan.

Malawi.kom  gaat zich nu richten op een aantal Fundraising activiteiten: santpoort beweegt, de jaarlijkse Santpoort Ralley op zondag 12 juni ’16 (voor opgave zie website www.malawikom.org ), de ironman van Maastricht op 31 juli door Kim Petit en de san sebastiaan – santpoort ride 4 malawi  eind september.

De opbrengsten moeten de geplande cursussen brandwonden zorg en basale trauma opvang aanstaande november in ziekenhuizen in Noord Malawi mogelijk maken.

 

zikomo kwambiri  veel  dank

tsala  bwino            tot ziens

Jan Petit

Reacties

Deze laatste week workshops heeft Jorien Werkman, plastisch chirurg i.o., zich bij ons vervoegd om een aandeel te leveren in onze workshops Brandwonden.
Er zijn nauwelijks plastisch chirurgen in Malawi. Fijn dat zij er is om aandacht te geven aan herstel van littekens en hele afschuwelijke contracturen die hier voorkomen. Eenvoudigweg omdat de deskundigheid zowel omtrent preventie ( bewegen & houding) alsmede behandeling, ontbreekt.

Teleurstellende berichtgeving vanuit Chikwawa District Hospital bereikt ons : om allerlei redenen lijkt het er op dat er vandaag onvoldoende deelnemers bij de workshop kunnen zijn. Lang tevoren vastgelegd, vorige week en gisteren nog bevestigd door langs te gaan, doorgesproken, enthousiaste reacties van iedereen ontvangen, ten spijt.
We zien geen andere optie dan het af te zeggen.
We zijn hier niet voor onszelf maar voor hen.
This is Africa.

Alle tijd dus om de zusters in het zusterhuis Stella Maris op te zoeken met wie we nu sinds 3 jaar optrekken om hun missie ziekenhuis in Bangula te verbeteren. We delen onze trots over het veelvuldige gebruik van de operatiekamer nu en de enthousiaste reacties daarover in de regio.
We gaan naar Bangula om de operatielampen voor het Nsanje distict hospital op te halen en om nog eens samen naar de anesthesiemachine en de kapotte OK lamp te kijken …… en weer worden we
 blij verrast.

Er is een operatie aan de gang. Een enkelwond – al 3 maanden een open wond- wordt gesloten met een split skingraft. Nog geen week later dan onze gegeven workshop voert deze stoere clinical officer deze ingreep al uit. Onder spinaal anesthesie. Saturatie en ECG worden bewaakt alsof hier al jaren operaties worden uitgevoerd.
Met behulp van het verkregen antwoord vanuit Nederland ( bedankt Jan Verhagen en Rob de Kwaadsteniet!) denken we ook de anesthesiemedewerker verder te hebben geholpen met zijn beademingsmachine.

Tijdens de lunch vertelt zr. Margareth nog een aangrijpend verhaal van afgelopen week. Een zwangere vrouw ( 4
e kindje) , 20 km ver weg wonend weet nog net het ziekenhuis te halen. Een sterke verdenking op geruptureerde baarmoeder ( zeer ernstige acute situatie voor moeder en kind).
Voor deze moeilijke ingreep wordt overlegt met Nsanje ziekenhuis om haar daar te laten opereren en dus per ambulance op te laten halen.
‘We are sorry,
  no money for fuel’ luidt het keiharde antwoord vanuit Nsanje.
ofwel geen ambulance dus want er is geen geld om brandstof te kopen.

Zo ging het hier dus
  in deze regio.
Nu niet meer….. dezelfde clinical officer besluit om zelf in te grijpen hier in Bangula. Helaas blijkt het kindje te zijn overleden maar hij weet de moeder te redden.
De vrouw blijft leven en kan straks weer voor haar gezin zorgen.

Op donderdag all the way south naar het uiterst zuidelijke punt van Malawi : Nsanje
In de droge tijd bloedhitte, nu met een van de laatste najaarsstormen is het redelijk aangenaam
De aanvankelijk wat koele District Health Officer ( arts die verantwoordelijk is voor de hele zorg in de regio) reageert enthousiast en doet zelfs mee als we bezig zijn met de workshop.
Blij is hij met alle spullen
 die we voor dit drukke armoedige ziekenhuis mee hebben genomen. Tot ver in  Mozambique is hier in de regio geen ziekenhuis verder te vinden waardoor de druk erg hoog is.

De 3,5 uur drive terug onderbreken we voor een lunch in het Lengwe National Park waar ik 10 jaar geleden al al eens was geweest.
Toen al leeg gestroopt, maar een mooie plek
En dat is het nog steeds
Om 6:00uur vanmorgen naar Mwanza District Hospital aan de grens met Mozambique ten Noord-Westen van Blantyre.
Hier een zeer gedreven District Health Officer ( arts verantwoordelijk voor het ziekenhuis en de health centra in de gehele regio) die een geheel programma heeft voorbereid i.v.m. onze komst.
Zo is er eerst een interactieve discussie tijdens de ochtendoverdracht over werkgedrag, personeelsontwikkeling en een medisch ethische discussie.
Daarna worden we verwacht voor een consultatie ronde langs specifieke patiënten die zij graag willen bespreken.
De workshop wordt gevolgd door bijna 50 man; super.
De gedrevenheid is ook in deze hele groep te vinden ; er worden vragen gesteld, gelachen en actief meegedaan in de workshoprondes zelf.

Iedereen heel blij met een frisdrank, koekjes, een pen, een bloknote en onze komst.
Warm, hartelijk, geïnteresseerd
This is Malawi

Na de workshop kan het geleerde in de praktijk worden gebracht. Jorien helpt bij het met huidtransplantaten bedekken van de grote huiddefecten aan penis en scrotum die resteerden na een ernstige infectie (Fourniers gangreen)
De patiënt is heel dankbaar dat al die ‘witten’ hem helpen.

Malawi beweegt zich voort in de afgelopen 10 jaar dat ik hier mag zijn
Hoewel het algehele straatbeeld niet verandert zie je kleine stappen vooruit waarvan de basis een groeiende middenklasse lijkt te zijn
Het grootste deel van de bevolking zal echter ook dit jaar weer honger lijden.
De gezondheidszorg is nog steeds onvergelijkbaar met die van ons

Bedankt voor jullie bijdrage als lezers , ondersteuners van Malawi.Kom om ons te helpen het voor deze mensen hier een beetje beter te maken.

Zikomo!

Hans
 









Reacties

Zaterdagmorgen ‘Tools & Skills Project’ @Mangochi District Ziekenhuis

Vanaf Liwonde is het nog een goed uur  ‘pot-hole-driving’ naar dit altijd grote drukke districtziekenhuis. Ook vandaag op deze zaterdag is dat het geval.
Overal mensen, liggend of zittend op de grond. Wachtend.

Zoals vaak in Malawi gaan de dingen anders dan verwacht of gepland : ondanks dat we deze workshop al lang via mail e.d. hadden vastgelegd, is de workshop verplaatst op verzoek van en met de regisserend clinical officer naar deze zaterdagmorgen. Maar hoe zal dan de opkomst zijn?
Hier ook in het weekend uiteraard een andere bezetting.
Vandaag toont ook hier weer de groep malawiaanse professionals zijn grote behoefte aan bijscholing : 45 medewerkers die grotendeels vrij zijn
  komen er voor terug  : ook nog eens in totaal 16 clinical officers….. fantastisch dus!
Ook hier worden vragen gesteld tijdens de presentatie , geen vanzelfsprekendheid voor de bescheiden verlegen Malawiaan, die ook nog eens het liefst geen nee verkoopt en altijd ja zegt.

Een introductie in het onderwijzen van je collega’s door Ruth Markus (stichting AMECA) wordt dan ook welkom ontvangen en sluit helemaal bij behoefte en noodzaak. Wat komt daar bij kijken ; wat betekent dat voor jou als teacher en de ander als ontvanger?

De ‘tools’ worden in dankbaarheid ontvangen. Fijn is het ook dat de chirurg van Ameca, Paul Thomas, hier over twee weken regelmatig kan zijn om voor een ‘follow-up’ te zorgen.

Dik tevreden rijden we in ruim 3 uur terug naar Blantyre en kijk ik uit naar het weekend verder.
De natuur in Malawi laat je nog verrassen door dat wat er is : dus geen ‘quick big five’ waar je met een twintigtal auto’s rond een groep leeuwen staat te kijken.
10 jaar geleden waren we toevallig getuige van de verplaatsing van olifanten van Liwonde NP naar Majete National Park. Een indrukwekkend en kostbaar spektakel. Ondersteund door Nederlands zakenman Paul Fentener van Vlissingen is het wild park Majete in ere hersteld nadat het geheel was verwaarloosd.
En dat is geweldig geslaagd : de voor mij al bekende antiloopsoorten zijn er weer : kudu’s, nyala, impala, bushbuck. Bavianen & velvet monkey’s. Uilen op de nightdrive.
Met de 4WD van Margriet avontuurlijk dirt road driving en dat is in deze regentijd gewoon gaaf.
Het gras is zo hoog dat de weg nauwelijks te zien is. Uiteraard zijn de dieren hierdoor ook minder goed zichtbaar. Echter zien we zebra’s, visarend, schildpad, leguaan
 en zelfs een neushoorn ( 1 van de 16),  als dikke bonus.
En met de olifanten (700) gaat het heel goed : even ingesloten gezeten tussen twee families rondom auto en tent..…. no problem

Van de hitte van de lower Shire ( river)
 vanmorgen weer in de koelte hier op 900meter in Blantyre.
Workshops voor de boeg komende week in Chikwawa, Nsanje en Mwanza.
Ik heb er zin in.

‘’ do you think it is gonna rain tonight?” vraagt Jan aan onze guard hier
“ Yes, I think there is no rain comin’

Met een dikke glimlach naar bed

Hans

PS Via albums op deze pagina is een impressie van de workshops, Green Malata, the people of Malawi en de prachtige natuur te bekijken.






Reacties

Mulanje Massief

‘It doesn’t get any more beautiful than this….” Zegt Ruthie Markus van de bevriende stichting AMECA. We werken samen tbv de inrichting van Kalemba Mission Hospital. Ze is tevens mee op weg naar de workshop in het Mangochi District Hospital morgen, zaterdagochtend.

Recht voor ons, de laatste zware tropische regen- en onweersbuien rondom het Zomba plateau
De ondergaande zon geeft het prachtige Afrikaanse landschap alle kleuren mee.
Nijlpaardenfamilies houden ons nauwkeurig in de gaten
Even verderop steekt een olifantenfamilie net de rivier over
wow….
een “kingfisher”, ijsvogel, vliegt met ons bootje hier op de Shire river mee.

Een tussenstop vandaag hier in Liwonde , vlak naast het gelijknamige National Park
On-Malawiaans weten we nog een bootsafari te organiseren tijdens de zonsondergang
Genieten dus.

Dat na een zeker zo mooie dag gisteren.
Dwars door de theevelden van Thyolo totdat het 3000 meter hoge Mulanje Massief voor je opduikt.
De theeplukkers met hun karakteristieke knip-technieken en manden op hun rug , ze zijn er allemaal nog steeds.
Ik vraag me af of hun beloning nog even slecht is

Vlak onder het Mulanje gebergte ligt het Mulanje Mission Hospital, al jaren succesvol geleid door een
Engels arts, dr Shakespeare.
De workshop wordt enthousiast ontvangen, vele vragen worden gesteld door de deelnemers
Het stellen van vragen is hier de laatste jaren gewoon geworden merk ik
En dat is voor Malawiaanse professionals een grote stap vooruit.
Vol trots worden in de workshop de eerste huidtransplantaten m.b.v. komkommers, gepresenteerd. De deelnemers zijn ook in 2016 nog steeds blij met een pen, een bloknote en een persoonlijk certificaat van deelneming, onder het genot van een fantaatje.
In dit ziekenhuis laten we naast een sober-knife (om huidtransplantaten te snijden) ook het Mesher achter ( vergroten van huidtransplantaat). Ook een huid-temperatuurmeter die we voor iedere ziekenhuis mee hebben, wordt met veel plezier op elkaar uitgeprobeerd.

Met een ‘best organised workshop I have seen the last year’ geeft de australische arts Ben Jacka fijne feedback aan ons terug. Hij vertelt over zijn ervaringen hier en over de diversiteit aan problemen die hij als jong arts tegenkomt met alle verantwoordelijkheid van dien.
Ook vertelt hij over de honger die weer zo heftig is. nu door de slechte maisoogsten.
Zo kookt het ziekenhuis nu ook voor de twee grote gevangenissen hier in Zuid- Malawi waar de mensen eruit beginnen te zien als in ‘concentratiekampen’ destijds.

Op de terugweg lunchen we natuurlijk in het restaurant van het ondernemers dorp “Green Malata”, ontwikkeld door Margriet, waar de “orphans” van Chiuta en andere kansarme Malawianen vakken
 kunnen leren als broodbakken, tailoring, hairdressing, lassen, carpentry, tuinieren, IT en de mogelijkheid krijgen om daarmee aan de slag te gaan.
Met een restaurant erbij en een kleine guesthouse met uitzicht op het Mulanje Massief met recht een prachtplek voor verder grote successen
Zo zijn de eerste vakmensen inmiddels zelf gestart met hulp van een ‘starterspakket’ vanuit het ‘ondernemersdorp’ in dorpen in hun eigen omgeving.
Hoe mooi is dat!

Morgenochtend vroeg naar de overdracht in Mangochi District Hospital
Het beeld van de in de blakerende zon liggende ernstig zieke vrouw aldaar van enige jaren geleden die naar binnen wordt gedragen in een overvol ziekenhuis, staat zo weer vers op mijn netvlies

Beware of hippos and crocodiles
Zegt een bord vlak voor mijn kamer.

Het wordt niet mooier dan dat.

Hans.













Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl