malawi.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

MALAWI.KOM  IN  DE  SINTERKLAAS ROL

 

Dat was deze keer een mooie binnenkomer in Malawi. Nietsvermoedend landde ik op Chileka, het vliegveld bij Blantyre, om me te gaan voorbereiden op de cursussen brandwond behandeling die wij in de ziekenhuizen van Noord Malawi  gaan geven, toen ik in mijn kraag werd gegrepen door een aantal wanhopige landgenoten. Zij hadden een serieus sinterklaas probleem en de traditionele sinterklaasviering hier dreigde in het water te vallen wegens het ontbreken van een geschikte goed heiligman. En nu kwam ik daar als een geschenk uit de hemel vallen. Uiteindelijk was ik vertrouwd met Malawi en had ik die rol hier  al eerder (12 jaar geleden!) gespeeld; kennelijk ben je dan echter, professioneler dan een vluchtige voorbijganger … . .

En zo kwam het dat ik op een snikhete zaterdagmorgen, in de tropen, compleet met pruik, mijter, baard, toga en kazuifel  samen met een aantal half-zwarte pieten een hele schare kinderen (en ouders) zat te vermaken. Gelukkig werd malawi.kom bij deze activiteit gesponsord door de ouders die voor de cadeautjes hadden gezorgd. Later op die dag toen ik bij lag te komen aan een green (bier) infuus werd mij enthousiast gevraagd om volgend jaar weer te komen. 

De week voor mijn komst heeft het hier enorm geregend. Heel welkom; de maïs staat er nu goed bij.

Het Kalemba ziekenhuis in het zuiden wat zich met steun van malawi.kom verder aan het ontwikkelen is, heeft helaas een veer moeten laten. De Anaesthetic Clinical Officer die de onmisbare funcie van anesthesist vervulde , een veelbelovende jonge man moest jammer genoeg vertrekken, naar ik begreep omdat de medicijnen bij hem niet veilg waren. De anesthesist van het naburige (1 uur)  ziekenhuis (Nchalospringt nu een beetje in. Hopelijk wordt snel een vervanger gevonden. Over twee weken staat ook een bijscholing  in Kalemba gepland.

Ik ben inmiddels in de hoofdstad Lilongwe gearriveerd en vind hier onderdak in het vertrouwde Madidi Lodge. Morgen pikken we Marja van Duijn van het Kamuzu International Airport op en dan gaan we door naar het afgelegen Embangweni waar de eerste workshop burnsskingrafting and physiotherapy zal plaatsvinden.

 

Jan

Lilongwe, zondag 04/12/2016   

Reacties

“ En het bedrag is……€51.748,17…..”

Zo eindigt op de fraaie herfstmiddag van zondag 30 oktober jl. in Grandcafe Brinkmann Haarlem de hilarische samenvatting van de ‘Ride for Malawi 2016’ van Mark en Martijn.

Het staat er toch echt, wat een bedrag.
Toen nog net geen 50mille.
Een dag later ruim overschreden.
Geweldig.

Met 70 man de terugkoppeling van de ‘Ride for Malawi’.
Nagenoeg iedereen van ‘het team’ is er.
Direct is de bijzondere sfeer van de laatste dagen van de 2016 editie weer aanwezig vanmiddag.
Bijzonder hoor.

Ruim 300 sponsoren samen, hebben mogelijk gemaakt dat dit fantastische bedrag bijeen is gebracht.\
Een heel hartelijke dank en een diepe buiging.

Onze Jan maakt in zijn dankwoord naar alle sponsoren duidelijk hoe dit bijdraagt voor iedereen aan een lang en gelukkig leven.

 “Kijk, U moet het zo zien:  Het Leven is een sexueel  overdraagbare aandoening met onvermijdelijk fatale  afloop. Echt onvermijdelijk. Je kan er dan maar beter van genieten. Temeer omdat  wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond, en nu praat ik even als arts, dat meer genieten en in het algemeen een positieve optimistische instelling  je leven aanzienlijk verlengt.  Wat wil je nog meer?

Als teamarts heb ik dat aan onze wielerploeg heel duidelijk gemaakt. En met succes.
Het lijkt er nu op dat ik een glanzende carrière als huisarts heb gemist.
Maar wat u allen betreft, dankzij jullie positieve instelling, en echt dat gaat bijdragen aan een langer, leuk leven, heeft Malawi.kom nu een enorm bedrag ontvangen voor het aan de weg timmeren in Malawi.

Ik ga ervan uit dat jullie zakelijk ingestelde mensen zijn en willen weten waar al dat geld aan wordt besteed  en of dat wel zo zinnig is.
Nu, het wordt besteed in Malawi aan het verbeteren van de chirurgische zorg.

Malawi is een klein Afrikaans land, het armste land van de wereld. Daar is veel ellende. Daar gebeuren rampen. Maar Malawi is nietig en onbelangrijk, dus niemand hoort  ervan.
De Malawianen zijn ondanks de armoe en ellende de vriendelijkste, aardigste en meest optimistische mensen die ik ken. U begrijpt uit wat ik u vertelde over het belang van optimisme voor de gezondheid dat mij dat erg aanspreekt.
Nu moet je geld nooit zomaar weggeven, niet aan een Malawiaan, maar ook niet aan een hollander, misschien met uitzondering van mijzelf.
Gratis geld levert nooit een oplossing op en veroorzaakt alleen maar meer problemen.
We hebben er ook niet voor gekozen om voor dat geld al die patiënten zelf daar te gaan behandelen. Dit jaar zijn het de slachtoffers van verbrandingen. Die hebben huidtransplantaties nodig, ingewikkelde correcties van gewrichtsverstijvingen, fysiotherapie, revalidatie.
Dat kunnen wij, Hans en Pieter en ik met onze ervaring misschien beter dan de Afrikanen.
Maar, nee. Dat levert te weinig op en het is geen duurzame oplossing.
Wat we doen is samen met de paar Malawiaanse collegae in de plaatselijke ziekenhuizen trainingen geven aan de Clinical Officers, de lokale dokters en verpleegkundigen en ze van de basale instrumenten en hulpmiddelen voorzien. Dat doen we in het hele land, zuiden, midden en noord Malawi.
En het blijkt te werken. Het Ministry Of Health heeft ons gevraagd om hiermee door te gaan!

Dat velen dood gaan daar in Malawi, kunnen we niet voorkomen. Evenmin trouwens als in ons eigen, welvarende landje.
Maar met een beetje ondersteuning kunnen we wel duurzaam bereiken dat het leven van slachtoffers van ongelukken en verbrandingen leuker wordt.

Daar worden we allemaal vrolijker van en u weet nu: dat is ook goed voor uw en mijn  gezondheid.

Proost en veel, heel veel dank.


Eind november zijn we in Noord Malawi dit keer voor een reeks workshops.
Uiteraard de laatste ontwikkelingen ook vanuit het ziekenhuis in Bangula.
Het programma voor 2017 is in voorbereiding. Urologie mogelijk volgend jaar zelfs bij de buurman in Lusaka, Zambia. 
Ook weer bijzonder. We vertellen u er dan graag over. 

U leest straks hier weer op de weblog onze ‘live-verslagen’.
Heel graag tot dan!

Zikomo!

Namens de stichting Malawi.Kom,

Pieter, Jan, Gert-Jan en Hans.

 

 

 


















Reacties

“Finish Ride for Malawi 24 sept – 2 okt 2016”

Zo werd het ‘Brabantse nachten zijn lang…..” eer aan gedaan gisteren.
Na 183,5km werd Roosendaal in sterk teamverband- zorgvuldig door mannen van de dag Mark en Martijn neergezet- bereikt. Een mooie evaluatie door hun in de blog gisteren treffend weergegeven.
En nog voldoende energie bij een aantal HELDEN over, om ook nog met de nachtportier om 2:58 de “Ride’ door te nemen.

De mannen van de slotrit zijn wij – Jacco, Pieter en Hans – dan vandaag.
De inzet van ons geheime wapen vandaag in het ‘team’ : Jacco. Hij fietst graag het laatste stuk mee om dat bijzondere gevoel daar mee te maken. Zonder hem was deze week ook niet gelukt. Nooit te beroerd om aan te pakken enerzijds en zich bescheiden en flexibel op te stellen waar dat nodig was.
En genieten.
Dat ook.
Fijn dat je er bij was!

De voorspellingen voor de dag van vandaag waren niet best. Regen, onweer  en een windkracht 4, ZW draaiend naar NW6 tot NW8!
Dus vroeg vertrokken vanmorgen en met de neus naar de ‘stal’ en in het sterke teamverband vliegt de ploeg over de weg : Roosendaal- Rotterdam- Leiden.

Zoef.

Het slechtste weer van de week in de laatste 1,5uur maakt de finish koud maar met alle weerzien met gezinnen, familie en vrienden al snel weer opgewarmd.

Dan is daar ook nog onze ‘Dr. Charles Boissevain” – grondlegger en ere-lid van de stichting- met zijn vrouw Binske bij de finish.
Charles, Jan, Pieter en ik proosten op 10 jaar Malawi.Kom.
Een hele bijzondere tijd voor een prachtig land met mooie mensen.

Op zondag 30 oktober van 16.00 – 18.00uur kijken wij graag met alle sponsoren, familie en vrienden van de stichting graag terug op deze bijzondere week. Als sponsor / ondersteuner van de stichting : alvast van harte uitgenodigd om hierbij aanwezig te zijn in cafe Brinkmann, Haarlem.

Oost-West thuis best.

Waar ook ter wereld.
Ook in Malawi.

Zikomo Kwambiri!

Hans.













Reacties

“Never a dull moment……Ride for Malawi, dag 9”

“The last post” wordt iedere dag in Ieper geblazen om 20:00uur ter memorie van de kernwaard van vrijheid waar zo hard destijds door al die jonge mannen is gevochten.
De taxi om 22:30 sluit de avond bijtijds af zodat er nog voldoende rusttijd is voor de tocht van vandaag.

Voor het eerst deze week wijkt de ingetoetste route naar het volgende hotel in kilometers ernstig af van de geplande route. 215kilometer i.p.v. 173km.
Tel daar nog eens 5-10% verkeerd / omrijden bij op.
Hoe moet dat nu?
Uiteraard in deze mannengroep, zoveel mannen zoveel meningen.
Alle routes worden bekeken, ideeën geopperd.

Op deze afsluitende zaterdag weer twee mannen van de dag. Of eigenlijk drie.
Wouter moest helaas deze editie laten lopen maar was betrokken bij de voorbereidingen en volgt iedere dag, ieder uur van de dag de route en de belevenissen op de voet.
Drie bijzondere vrienden die op de wintersport 2012 het idee opperden om een ‘Ride for Malawi’ te gaan doen. Zichzelf willen inzetten en inspannen voor Malawianen in een land ver van je eigen voorstellingsvermogen vandaan.
Zo werd de eerste editie Marseille – Maastricht gedaan in 2013 waarmee bijna E25.000,-- werd ingezameld en gestelde doelen (bouw operatiekamer & omheining missie ziekenhuis Bangula, Zuid-Malawi) werden bereikt.
Een tweede editie nu gedaan van San Sebastian naar Santpoort morgen.
Een grotere andere groep. Kan een tweede keer nog hetzelfde worden georganiseerd met gestelde doelen en verwachtingen?

Wie kunnen daar beter wat over zeggen dan onze ‘mannen van vandaag’, vrienden voor en van het leven : Mark Schoorl en Martijn de Vries.

Duo Schoorl / de Vries, dat Wouter ontbreekt betekent dat je snel knopen kunt doorhakken en heldere beslissingen kunt nemen. Geen besluitvorming op vage argumenten, onzinnige redeneringen en oneindige herhalingen van zijn eigen gelijk.

Echter hier gaat het om richting, de kortste weg en de snelste route. Wat dit betreft staan Schoorl/de Vries bekend om totale chaos. Met een moeilijke etappe op komst, laten we eerlijk zijn, een uitdaging die geen ander aan durfde, moest er een geniale strategie ontwikkeld worden. Denkend aan het Ajax van Cruiyff, het totaalvoetbal van Michels, het Pancrasmodel van Ron Zwerver, kwamen we uit bij het formatievoetbal van van Gaal.

Op basis van sociale vaardigheden, inhoud en kwaliteit werden de fietsers voor het eerst deze week op de juiste posities gezet. Peter (Socrates) en Reginaldo (onze Tom Tom) reden fier op kop. Daarachter, uit de wind, onze held (en onze nieuwe huisarts) Jan Petit, die vandaag wederom zijn acrobatisch vermogen aan de dag legde.

In de derde linie weer extra vermogen met sprinter Does en krachtpatser Frank, mannen die nooit zullen verzaken en de rug breed maken voor onze berggeit Reinier, die voor de tweede keer aan de Ride for Malawi meedoet en goede kansen maakt voor het algemeen klassement.

 

Achter Rein, het brein van deze groep, de jongens Schoorl/de Vries, Malawi recidivisten. Jongens met ervaring, inzicht en het vermogen om nieuwelingen op een hoger niveau te tillen.

5e linie, altijd van belang, twee heren die de as vormen. Stan, gezien zijn gelijkenis ook wel Howard (Hill Street Blues) genoemd en Arthur, een man met benen van staal, die net zo makkelijk dwars door de berg fietst als eroverheen.

De Poortwachters, allereerst Kim, een vrouw (Kim Kim Kim Kim, je bent zo mooi, je bent zo strak en je bent zo slim) met een waanzinnig verhaal. Met de Iron Man in haar benen, was deze tocht een makkkie. En dan nog de gelukkigste man van de groep, Ron. Net getrouwd, met een prachtige Annemieke (20 jaar jonger). Als bankier, iemand die je graag in de rug hebt.

De gouden verzorging van Hans, Pieter en Jacco maken deze groep compleet en hebben ertoe bijgedragen dat we deze idiote afstand hebben kunnen volbrengen.

Morgen de laatste rit, we zien jullie in Bartje!

Martijn en Mark.









Reacties

Amiens – Ieper ……Ride for Malawi dag 8.

Een 8 uurs nacht doet goede zaken. Om 6:45uur verschijnen de eerste
‘helden' alweer aan het ontbijt.
' Man van vandaag' Eric verwijst bij de start vanmorgen naar de bijzondere aankomstplaats vandaag : Ieper en citeert een bijzonder persoonlijkheid van 100 jaar terug, Ieper in een 1
e WO- tijd ; 6 miljoen mensen vanuit 39 verschillende landen hier in de loopgraven,  in een verschrikkelijke oorlog.

De eerste populaire Philip Clayton alias Tubby
Het is in 1915 tijdens de eerste Wereldoorlog. Honderdduizenden dienstplichtigen en vrijwilligers schuilen in hun loopgraven. Modder, water, ratten, luizen, besmettelijke ziekten, artillerievuur, chloorgas en mosterdgas. Geen verhalen om naar huis te schrijven. In Ieper, een stad in de Westhoek van Vlaanderen, vind je nog zo’n honderdvijftig begraafplaatsen van Britse, Franse, Duitse en Belgische militairen. Er staan ca 55.000 namen in de Ieperse Menenpoort. Het zijn de namen van de soldaten die nooit meer terug gevonden zijn. Achter het toenmalige front komen we het Talbot House tegen. Het is een soort Protestants Militair Tehuis (PMT) geweest onder leiding van Britse legerpredikanten…

Een van zijn gezegdes werd door Eric herhaald: the boss is not always right, but he’s always the boss.

En werd door Eric nog maar even gememoreerd. Hij is de baas vandaag!

Een gedenkwaardige start vandaag dus!
De lijven zijn niet meer fris maar de spirit zit er nog steeds in.
Start 8:40uur....'Another 143km to go'
Koffie 'uit de Malawi.Kom- mobiel' (geen bar te vinden hier!) bij een van de vele 1e WO memorials hier.

14 graden, de herfst begint toe te slaan.
Gauw weer verder.

Lunch @100km
Gemiddelde lunch deze week: Een gekookt eitje met mayo, kop soep, twee glazen melk, glas jus, stokbroodje brie, stokbrood rillette de canard, stokbroodje Ham/kaas,mayo) stokbroodje nutella, bakje yoghurt, een kiwi, en er is ook paté....

De 57km in de middag verloopt veel zwaarder dan gedacht : fikse heuvels en minder zon dan voorgaande dagen teisteren de teamspirit maar om 16:30 wordt hier in een fijn hotel nabij Ieper, ook vol met herinneringen aan die oorlog die niet in onze historie zit.

Hoe heeft de man van vandaag deze dag & week beleefd?

Vandaag maar ook deze week vind ik fantastisch. Buiten spelen, sporten en samen zijn met vrienden. Zaken welke ik belangrijk vind waar ik erg blij van wordt. Dit had ik nooit willen missen.
Het was een pittige tocht, zeker geen rustdag met het venijn in het staartje.

Zoals aangegeven rijd ik deze week niet alleen voor Malawi maar in het bijzonder deze dag ook voor mijn moeder.

Lieve moeder, we weten allemaal dat je erg ziek bent en dat het helaas nooit meer goed komt. Deze week en met name deze dag hebben we voor jou gereden. Jij hebt me altijd veel kracht en energie gegeven. Ik hoop dat ik je hiervan wat kan doorgeven  en dat we, lees familie, nog ff in redelijke gezondheid van je kunnen genieten. Je bent de allerliefste en allerbeste moeder die ik heb kunnen wensen. Ik wens je het beste en houdt ongelofelijk veel van je. Tot as zondag. Groeten je zoon Eric.

Nogmaals dank aan de organisatie, mijn meefietsende vrienden maar ook mn achterban zoals Coen, Guusje en Marleen.

Eric.

 







Reacties

“170 naar Amiens.....dag 7 “Ride for Malawi ”

Een geweldig diner dik verdiend achter de rug gisteravond hier in Dreux.
Nodig ook voor de rit vandaag naar Amiens.

170km vandaag vraagt sterke leiding. Art en Stan dus als 'mannen van de dag' samen goed voor benodigde nauwkeurigheid, kracht , zorgzaamheid en veiligheid.
Om 8:12 is de groep weer en route.
Of beter : het team is op weg!

De rollen zijn verdeeld, de leiders, de steuners, de krachtpatsers, de mannen voorin, de mannen achterin, de klimmers, de dalers.
Als een professionele ploeg zien we ze passeren.

De schrik zit er even stevig in als vlak voor de koffiestop onze Jan via een autospiegel omvalt midden in een stadje. Een schreeuw van pijn als een autoband zijn elleboog meepakt. Een ambulance zit er bij toeval vlak achter en is er onmiddellijke bij. Gelukkig op het oog geen ernstige pathologie zegt dan de chirurg.... een verband en een rosé snoepke....koffie en weer en route.
Wat een bijzondere man is onze Jan toch.

Lunch @100km zorgt ervoor dat de energiebalans weer op peil wordt gebracht. Als een groep wolven wordt de lunchtafel iedere dag leeg geroofd.
Nog 75km na de lunch....pffff, knap hoor.

Voor ons een stop @farmacia voor zalfjes, elleboogbrace en extra pijnstillers.
Billen, rug, nek, achillespezen hebben extra ondersteuning na 170km nodig.

De mannen van vandaag, Art en Stan, hoe kijken zij na vandaag?
Wie zijn zij?

Stan is een kantoor man die de hele dag achter een bureau zit,  als ICT manager van zorginstelling Stichting Sint Jacob.

Waarom (weer) deze tocht? Al vaker van deze tochten gedaan?

Stan: Nee dit is voor mij de eerste keer, en ik doe mee aan deze toer om een bijdrage te kunnen leveren aan het algemeen belang, en tegelijk zelf een sportieve uitdaging aan te gaan die normaalgesproken niet veel voorkomt, een avontuur dus.

 

Waarom Malawi?

Stan: Ik ben al decennia bevriend met twee van de oprichters van de stichting Malawi.kom en hoor natuurlijk veel over het wel en wee van de stichting. Dus een bijdrage leveren aan datgene waaraan twee van mijn vrienden met heel veel passie vrijwillig een groot deel van hun leven besteden is voor de hand liggend.

 

Speciale verwachting voor deze week?
Stan: Ik verwacht naast een ervaring op sportief vlak ook een ervaring met een groep mensen waarvan ik een klein deel heel goed ken, een klein deel een beetje, en een deel helemaal niet. De dynamiek en de lol als ook de kleine irritaties die vast wel
 zullen ontstaan. Dat maakt het leuk, spannend en interessant.

Ik zal mezelf zeker tegenkomen, en weer meer over mijn goede en minder goede kanten zien en leren. En verder is het natuurlijk lekker om de hele week verwent te worden, nergens aan te hoeven denken en als in een soort retraite achtige staat te komen door alleen maar met fietsen bezig te zijn. Opstaan, eten, fietsen, eten, fietsen, nog meer eten, nog meer fietsen, weer eten, slapen en dan alles nog een keer.

Ik heb een behoorlijk leeg hoofd, heerlijk!!!!

 

Spreuk van de dag:

Na de zoveelste heuvel:

Volgens mij hebben we het ergste wel gehad nu……………

Wie is Arthur?
Vader van twee geweldige kinderen (Tara en Max) en echtgenoot van een heerlijke vrouw (Esther). Overdag werkzaam bij de Belastingdienst. Jaren redelijke fanatiek gesport, maar de laatste jaren kwam daar redelijk de klad in. Genietend van het leven kwam het gebrek aan beweging niet geheel ten goede aan gewicht en omvang.

Genietend van de verhalen van Hans en Pieter over Malawi én de verhalen over de tocht van drie jaar geleden (Marseille/Maastricht) zag ik een geweldige kans voorbij komen.

Wat is er mooier dan met een groep (gezelligheid gewaarborgd) een uitdaging aan te gaan voor het goede doel.

 

Wat heeft deze week tot op heden gebracht:

  • Spierpijn

  • Zweet

  • Hongerkloppen

  • Geweldige verhalen van Jan

  • Ontzettend veel lol

  • Zadelpijn

  • Emotie

Nog drie geweldige dagen te gaan, maar ik kan nu reeds zeggen: het was onvergetelijk.

22:00, lights off.

Morgen met ‘man van de dag’ Eric van der Does naar Ieper.
143km nieuwe route.

Nog niet ‘the last post’.

Pieter, Jacco en Hans.

 

 

 

 

 






Reacties

“Pas de Dreux.....dag 6 “Ride for Malawi ”

“live” verslag vanuit de groep vandaag door Peter Baam, man van de dinsdag, en Reginaldo Koning, man van de woensdag.
Wie zijn zij?

Reginaldo Koning:

Via Mark Schoorl, een relatie van mijn werk ben ik in aanraking gekomen met het geweldige project “voor Malawi”. Naar aanleiding van zijn overtuigende verhalen heb ik besloten om de uitdaging aan te gaan en dit jaar mee te gaan met de Ride for Malwi fietstocht, van San Sebastian naar Santpoort.

Peter Braam:

Wouter Zwet Slotemaker had me reeds enkele malen gevraagd mee te gaan  met de eerder vermelde fietstocht. Ik twijfelde en heb pas besloten mee toen Wouter zelf, helaas geveld door een blessure, moest afhaken.

Fietstrein Ride for Malawi dendert door richting Santpoort.

Na de eerste twee fietsdagen hebben de helden van de Ride for Malawi fietsploeg elkaar gevonden. Waren de eerste dagen nog onrustig en vol misverstanden, inmiddels fietsen de mannen als volwaardige wieler professionals door het prachtige landschap van eerst Spanje en inmiddels Franrijk. Inmiddels heeft de ploeg reeds ruim  900 kilometers “geslecht” in slecht 6 dagen. Dagen van 150 tot 170 km per dag draaien de mannen en vrouw hun hand niet voor om. Er wordt gereden met een gemiddelde van 25 a 26 km per uur ondanks de hoogte verschillen. Voorwaar een prestatie van formaat !!

Extra vermelding verdient de geweldige begeleiding van Hans, Pieter en Jacko. Zonder hun inzet, bestaande uit het regelen van de overnachtingen, het verzorgen van een geweldige lunch halverwege de dagrit en met name hun morele ondersteuning zou deze tocht volstrekt onmogelijk zijn.  Chapeau voor deze mannen in de begeleiding !!!!

Peter en Reginaldo.

Zo is de trein vandaag al om 16:00uur neergestreken in Dreux.
De Arc de Triomphe is voelbaar, zo dicht bij Parijs.
146km in 7,5uur vandaag.

De laatste hotels zijn geboekt vandaag.
De route naar ‘de stal’ is bekend.
Amiens, Ieper, Roosendaal, Santpoort- Noord.
170-140-170-130.

De trein stopt niet.

Pieter, Jacco en Hans.
 




Reacties

“Le vallee du Loire!.....dag 5 “Ride for Malawi ”

Verbazingwekkend fris verschijnt de een na de ander om 7:45uur aan het zelf gemaakte ontbijt vandaag. Voor de boeg staat weer een fikse tocht maar naar verwachting een mooie.
156 kilometer door/ langs de Loire via Tours.

Met de koffie ontmoeten we de groep na de eerste 3 uur , 60 kilometer, aan de rivier.
De beelden van de Loire doen ons denken aan de Shire River.
Typischer houten bootjes
 en de eilandjes in de rivier roepen Malawi beelden op.
Geen olifanten of nijlpaarden hier. Wel een diversiteit aan vogels, witte en grijze reigers.

Africa gets under your skin.
Dat is bij Pieter, Jan en mij gebeurt.
Malawi, dat prachtige land, land gelegen tussen Mozambique en Zambia met Tanzania aan de Noordgrens. Dit land waarin je je ernstig kunt vergissen in de grote problemen die het land kent wanneer je er rond trekt..
Al jaren in de top 5 armste landen ter wereld.
Dit jaar weer op de eerste plek.

Hoe ziet dat er uit?
In de dagelijks struggle naar voedsel zijn afwisselend ieder jaar weer ernstige overstromingen en droogte de oorzaak van mislukte oogsten van mais, het belangrijkste voedingsmiddel van de Malawiaan. In de gezondheidszorg zien we problemen rondom aanwezigheid en logistiek van materialen en medicijnen. Kennis ontbreekt op diverse vlakken.
Er zijn ernstige problemen in de basis van alles.
De levensverwachting bij geboorte is slechts 40 jaar. Bij ons is dat ruim 80; onze kinderen zullen naar verwachting 100 jaar worden.
De hoge kinder- en moedersterfte met alle gevolgen van dien eist dagelijks zijn tol. Veel weeskinderen die in de cultuur van dit land vaak worden afgewezen en kansloos opgroeien.
Veel aids en gerelateerde problemen, Malaria, infectieziekten.

Hoe kun je je  vergissen dan?
Allereerst de mensen : in alle problemen die zij dagelijks ondervinden zijn zij altijd vriendelijk, behulpzaam en altijd ‘No problem” wanneer een hulpvraag wordt gesteld.
De natuur is indrukwekkend.
Van het unieke lake Malawi ( net zo groot als Nederland) in het Noorden tot het Mulanje bergmassief in het Zuiden.
De gehele ‘Big5’ kan ook in Malawi worden gespot. Maar nog bijzonder is dat de natuur je hier nog kan verrassen met wat er is. Zo hebben we een aantal jaren terug twee “honey-batchers’ ontmoet.
Zeer zeldzaam gespot en mooie agressieve indrukwekkende dieren.

Ook is er door China en Taiwan de afgelopen tien jaar financieel en inhoudelijk ondersteunt in het aanleggen van asfalt wegen. Zo kun je nu van het uiterste Noorden, Chitipa, over keurig asfalt naar de warmste plek van Malawi in het uiterste Zuiden. (Nsanje)
Zo lijkt het alsof je in een land rondrijdt waarvan je niet direct de onderliggende pijn ziet.

Als Malawi.Kom houden we ons alweer 10 jaar bezig met het verbeteren van de gezondheidszorg rondom de chirurgische patiënt. Dit jaar specifiek met de verbetering van de brandwondenzorg in Malawi. Via ons project ‘Tools en Skills’ bieden we structurele bijscholing aan de professionals in de missie- en districtziekenhuizen in geheel Malawi.
Sinds 2 jaar draait binnen Malawi.kom ook een urologische project; een specialisme wat hier echt nog in de kinderschoenen staat. Dat betekent
  bij oudere mannen leven met katheters met alle ellende / complicaties van dien.
De ondersteuning van Malawi.Kom sinds 2012 van het kleine missie ziekenhuis in Bangula heeft er oa toe geleidt dat er verantwoord kan worden geopereerd in een nieuw gebouwde operatiekamer en is het terrein omheind waardoor het een veilig ziekenhuis terrein is geworden. ( doelen Ride for Malawi 2013!)

Africa gets under your skin.
Halverwege deze “Ride for Malawi” mijn gedachte hier aan de Loire.

Geweldig dat deze mannen en 1 vrouw deze week zich zo voor dit land inspannen deze week.
Vandaag geleidt door Peter Braam als ‘man van de dag’.
Het is inmiddels erg laat geworden hier in Blois.
Zo is de groep na maar liefst 170km vandaag weer veilig thuis hier in Blois
De avond wordt weer heerlijk gevuld met verhalen, eten en wijn.

Rijkdom alom.
Nog 710km.
Tijd voor loslaten.
Morgen wachten 140 geplande kilometers naar Dreux, tegen Parijs aan.
Morgen ‘live’ verslag vanuit het peloton door Peter Braam en Reginaldo Koning, twee krachtpatsers en mannen van de dag van gisteren en vandaag.

Video beelden vanuit dit mooie peloton zijn te vinden via twitter : @ride4malawi

O ja….. 14 lekke banden en 2 buitenbanden zijn we verder….

Jacco, Pieter en Hans.


 

 

 

 

 

 

 









Reacties

“Lekke banden is het thema! …. dag 4 “Ride for Malawi ”

De uitstraling van ‘Le Domaine du Prieure’ is bij aankomst gisteravond heerlijk : een oud typerend Frans hotel met fraaie entree, bibliotheekkamer met open haard, een leesruimte en natuurlijk een separate salle a manger.  Geleid door een perfectionistisch ingestelde man met zijn mannelijke ega als chef du cuisine, maakt dat we hier meteen het gevoel krijgen hier langer te willen blijven.

Bier, wijn en gastvrijheid wordt overal vandaag gehaald en geserveerd.
Heerlijk avond eten in drie gangen brengt het ‘God in Frankrijk-gevoel’ verder tot mooie hoogtes.
Om 22:30 is voor iedereen het licht uit.
Uiteraard na de benoeming van “de man van de dag” voor de maandag: om de week goed in te luiden kan dat niemand anders zijn dan onze vrouw in de groep : Kim Petit, onze IRON WOMAN, alles kunner lijkt zij wel. Een echte Petit in het verbinden van mensen aan elkaar.
Direct neemt zij deze rol van harte aan en gaat zorgen voor de groep.
Zo worden de stramme mannenlijven direct gewonnen door de toezegging van een extra
  ‘uitslaap-uurke’ op deze fijne plek.

Helaas moet Aris de groep verlaten op deze wederom zonnige maandagmorgen. Met de trein naar Parijs zit hij alweer in Castricum vanavond. Een bijzondere man die deze voor hem 2
e RIde for Malawi weer een warm hart heeft toegedragen! Aris, bedankt man, en graag tot een volgende keer?!

Uitgeslapen, een heerlijke douche, en na een fijn ontbijt verdwijnt de groep weer uit het zicht voor een nieuwe dag, 142kilometer naar Moncontour.

Kim is onmiddellijk betrokken
  in haar rol  als ‘vrouw van de dag’ met de processen in de groep die plaatsvinden iedere dag weer.
Waar mensen op de toppen van hun kunnen presteren, verdwijnen schillen om het ego en wordt open en direct gecommuniceerd. Als er zaken misgaan zoals
  verkeerd rijden, te weinig eten of drinken en weer de zoveelste lekke band, dan is de communicatie uiterst direct.
En eh…. zoveel mannen, zeker zoveel meningen…. Hoe kijk je daar als enige vrouw naar?

‘De liefde van de man gaat door de maag, dat was mijn motto als vrouw van de dag vandaag. Na al 3 dagen mee gefietst te hebben in deze kleurrijke wilde tocht en al menig keer heb mogen concluderen hoe deze hongerige hengsten steeds wilder en eigenzinniger hun eigen weg in wilde slaan, wist ik zeker dat een extra uurtje slaap en goed ontbijt mij in ieder geval in het eerste ochtendgloren de ruimte gaf wat groeps gevoel te creëren. Ware het niet dat ik als vrouw van de dag al aan het
 begin van de ochtend mijn eerste lekke band kreeg, maar ze waren er als de haantjes bij zodat we binnen enkele minuten weer door konden fietsen.

Het voelde wederom vandaag alsof ik in mijn eigen film speelde, de manier van omgang en de beweging van deze groep mannen met mij als ‘one of the guys’  bij elkaar vind ik echt uniek. Er is frustratie emotie en solidariteit, ik kan het alle vrouwen aanraden, het is een eye opener in de beste zin van het woord! Dus wie weet het begin van een goed boek.

Waarom (weer)deze tocht? Al vaker van deze tochten gedaan?
Ik heb nog nooit meerdere dagen achter elkaar gefietst. Wel een aantal een weken geleden de IronMan gedaan waar ik vooral met Malawikom in mijn hart de finish heb gehaald.

Speciale verwachting voor deze week?
Dat we allemaal met een smile hand in hand de FINISH halen!

Spreuk van de dag?
Toast op mijn Kroost!

Het is me wederom het mooie dagje wel.
Zo moet de Malawi.Kom combinatie 38km naar Arthur terug rijden in de middag door technische problemen die uiteraard door Jacco snel worden verholpen.
6,5 km voor Moncontour weten we Arthur weer bij het ‘peloton’ af te zetten.
 Om 18:00 strak wordt Moncontour gezamenlijk bereikt!

In prachtig Franse gastvrijheid wordt een bijzonder maal bereid in restaurant Coligny hier.

Tres speciale.
Tout va bien ici.

Jacco, Pieter en Hans.


 

 

 

 

 

 

 











Reacties

“Slagregens op dag 3 “Ride for Malawi ”

De grote ferry van Le Verdon naar Royan gaat in deze tijd van het jaar beperkt. De noodzakelijke instaptijd van 11:30 maakt dat er vertrokken moet worden bij het eerste daglicht en dat is hier om 7:30. In dit hotel met een enorme Franse slag is dat een groot probleem. Geen ontbijt voor 8:30.

No problem.
Malawi.Kom maakt dat uiteraard in orde. Om 5:30uur opgestaan weten we uiteraard compleet met gekookte eieren van onze fietsenexpert Jacco een compleet ontbijt te serveren.
Nog meer bijzonder : iedereen is er.
De lijven soms wat strammig maar vol energie om de eerste 80km naar de ferry in 4 uur te slechten.
Onder de inspirerende leiding vandaag van onze bekende mannen van de dag van het eerste uur : Ron Spierenburg en Rein Rutte.
Twee hele fijne mensen.

Om 7:30 duikt de groep het ochtendgloren in. Eerste herten worden spoedig gespot in de heuvelachtige duinen van L’Aquitane.
Helaas moet ook Aris door een naar zich laat aanzien ernstige blessure van zijn knie, afhaken.

Het sprookje wordt verder snel verstoord door 1,5 uur regen. Fikse slagregens teisteren de spirit in de ploeg na 1,5 uur wanneer alles doorweekt is en de huid koud.
Wie zei ook alweer : na regen…… Juist!

De boottijd wordt met groot gemak behaald: de 78kilometer wordt in 3,5 uur geslecht.
Zo snel zelfs dat er op de ‘Malawikom-combinatie’ moet worden gewacht.
De zon schijnt echter weer volop en warme koffie met croissants op de boot geven nieuwe energie.

Als aan de overkant ook nog een fijn visrestaurant wacht, dan is de keuze snel gemaakt.
1 glaasje witte wijn kan… moet zelfs op deze heerlijke plek in de haven van Royan.

Waarom (weer)deze tocht? Al vaker van deze tochten gedaan?

Reinier:
Drie jaar geleden heb ik ook deelgenomen aan de 1
ste Ride For Malawi (Marseille naar Maastricht). Ik heb dit ervaren als één van de mooiste momenten in m’n leven. De saamhorigheid en gaan voor het collectief heeft deze week onvergetelijk gemaakt.

Drie jaar later rijden we de 2de Ride For Malawi (San Sebastian naar Santpoort-Noord)
Voor mij gaat deze tocht voornamelijk om deze fysieke uitdaging met mezelf aan te gaan. Tot op heden gaat het goed, mede dankzij de smeerseltjes “Le Tour en Vaseline”. De grote angst om door het zitvlak af te haken speelt constant door m’n hoofd. Afhaken is
GEEN optie voor mij. Ook deze “Ride” heeft weer alle elementen van saamhorigheid en elkaar helpen in de ziel zitten.

Ron:
Met ietwat dubbele gevoelens naar de 2
e ride toegeleefd. Enerzijds de gedachte dat het eerste avontuur nooit geëvenaard kan worden. Anderzijds altijd weer zin in een nieuw avontuur. Nu al, na drie dagen, weet ik het zeker: we zijn bezig met minstens zo mooie belevenis waar mooie herinneringen worden gemaakt die we nooit zullen vergeten. Dit, naast het goede doel,  voor mij de belangrijkste drijfveer.  Met mooie mensen die stuk voor stuk authentiek zijn en iets te vertellen hebben.

Speciale verwachting voor deze week?
Reinier:
Het kunnen bijschrijven van een mooie herinnering, die ik blijvend kan delen met mijn (fiets)vrienden.
Ron:
 
Van ieder moment te genieten en de ride veilig uit te rijden.

Spreuk van de dag:
“Knallen zonder te vallen”

De wind is pal west tot noord west 4 deze zondagmiddag waarin de rust van de Franse routes deformee kilometer na kilometer wordt geslecht.

‘het is nog maar 52km….’
De geest is sterk gegroeid.
Er ontstaat ‘timbre’ in de ploeg.
Geen Franse slag.

Nog 992km ; Santpoort Noord.
Helden.

Jacco, Pieter en Hans.


 

 

 

 

 

 

 











Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl